Barrett | Harry
Biografie
Harry Barrett (dienstnummer 14202495) sneuvelde op 14 oktober 1944. Hij was soldaat in het 1e Bataljon van het South Lancashire Regiment en was 21 jaar oud. Hij werd aanvankelijk begraven op het terrein van Willems aan de Vierlinsbeekscheweg bij Rouw en vervolgens op 2 juni 1947 herbegraven in graf IV. E. 1. op de oorlogsbegraafplaats van het Gemenebest in Overloon.
Uit militaire gegevens blijkt dat hij uit Yorkshire kwam. Het is echter waarschijnlijk dat zijn naam eigenlijk Harry Barratt was in plaats van Barrett.
Er is nog geen foto van Harry Barrett gevonden. Als iemand die dit leest een foto van hem heeft of meer informatie over hem – of als u hierna fouten in zijn biografie ziet, verzoeken wij u vriendelijk contact met ons op te nemen.
Militaire carrière
Harry meldde zich op 12 februari 1942 aan in Beverley in East Yorkshire en werd geplaatst bij het 32e Infanterietrainingscentrum van het General Service Corps. Bij zijn aanmelding werd hij beschreven als 1,63 m lang, 55 kg zwaar, met bruine ogen en donkerbruin haar. Hij verkeerde in uitstekende gezondheid. Hij gaf zijn vader, Harry Barrett, op als zijn naaste familielid, woonachtig op het adres 2 Becketts Buildings, Weeland, West Yorkshire. Dit was destijds ook het adres van Harry zelf.
Op 27 juni 1942 werd hij overgeplaatst naar het 1e Bataljon van het South Lancashire Regiment. Harry zat waarschijnlijk in de ‘A’-compagnie.
Na de evacuatie uit Duinkerken in 1940 werd het bataljon overgeplaatst naar de 8e Infanteriebrigade (waaronder het 1e Suffolk Regiment en het 2e East Yorkshire Regiment) die was toegevoegd aan de 3e Infanteriedivisie, bijgenaamd Monty’s Ironsides. Met deze divisie landde het op D-Day op Sword Beach en vocht het zich een weg door Normandië, waar het deelnam aan de gevechten om Caen en de Falaise-pocket.
Van 16 tot 18 september trokken ze in drie etappes door België naar Lille St Hubert, net ten zuiden van de Nederlandse grens, ten zuiden van Eindhoven. Hier moesten ze het East Yorkshire en Suffolk Regiment helpen om een bruggenhoofd te slaan over het Scheldekanaal, dat ze op 20 september overstaken om Hamont te bereiken, net ten westen van de Nederlandse grens, en vervolgens op 22 september Weert in Nederland, ondanks de moeilijkheden die de geallieerde troepen ondervonden door de vernietigde bruggen.
Ze bleven in deze omgeving tot 25 september, toen C Company naar het oosten trok in de richting van Schoor als onderdeel van een plan om de westelijke oever van een verder naar het oosten gelegen kanaal te zuiveren. Het hele bataljon zou de volgende dag aan deze operatie deelnemen, maar er was besloten dat ze die dag naar Maarheeze zouden trekken, dus alleen C Company nam hieraan deel. Ze vorderden langzaam, dus kregen ze het bevel zich terug te trekken en de rest van het bataljon naar Maarheeze te volgen. Op 27 september trokken ze verder naar Bakel, net ten noordoosten van Eindhoven. De volgende dag trokken ze iets verder naar het noorden, naar Mortel, om de Amerikaanse 7ePantserdivisie in staat te stellen het gebied bij Bakel te bezetten. De Amerikanen trokken door naar Sint Anthonis. Het bataljon bleef in Mortel tot 1 oktober, toen het verder naar het noorden trok, naar Heumen, net ten zuiden van Nijmegen en ten noorden van Cuijk, en vervolgens op 3 oktober naar het nabijgelegen Mook.
Tegen die tijd was Operatie Market Garden verder naar het noorden mislukt om de brug bij Arnhem in te nemen. Hierdoor kwamen de geallieerden in een smalle corridor door Nederland terecht. Op 30 september deed de Amerikaanse 7ePantserdivisie een poging om deze corridor naar het oosten uit te breiden tot aan de Maas door Overloon aan te vallen vanuit hun positie in Sint Anthonis, maar deze aanval mislukte.
Het 1e Bataljon van het South Lancashire Regiment bleef in Mook tot 8 oktober, toen het naar het zuiden trok, naar Wanroij. Er was besloten dat de Amerikanen zich zouden terugtrekken en het verbreden van de corridor via Overloon, Venray en Venlo aan de Britten zouden overlaten. Aanvankelijk was het de bedoeling dat de aanval op Overloon op 11 oktober zou beginnen. Deze werd echter uitgesteld tot 12 oktober vanwege het zeer natte weer en de slechte toestand van de bodem.
Op 12 oktober begon de aanval om 12.00 uur met een zeer zwaar artillerievuur. Het 2 East Yorks leidde de aanval op wat werd omschreven als Dog Wood ten westen van Overloon, terwijl het 1 Suffolks zich richtte op Overloon zelf. Beide bereikten hun doelstellingen om 15.00 uur, maar er moest nog wat opruimwerk worden verricht. Het 1 South Lancs. werd aanvankelijk in reserve gehouden, maar om 17.00 uur kregen de A- en D-compagnieën het bevel om op te rukken om een resterend gebied te zuiveren, waarbij elke voorste compagnie werd ondersteund door een troep van de 3 Grenadier Guards. Ze stuitten op zeer weinig tegenstand en tegen de avond hadden ze hun positie ingenomen aan de voorste rand van een open plek ten westen van Overloon. De volgende dag trokken ze iets verder naar het zuiden, maar op 14 oktober kregen ze de opdracht om naar een weg tussen Rouw en Halfweg ten noordoosten van Overloon te gaan om de controle over een kruispunt te verzekeren dat van die weg naar Schaartven leidde. Dit was de dag waarop Harry aanvankelijk als vermist werd opgegeven en later als gesneuveld in actie.
Hij had in totaal 2 jaar en 245 dagen gediend, waarvan 132 in Noordwest-Europa.
Hij werd onderscheiden met de 1939/45 Star en de France and Germany Star.
Na de oorlog werden zijn persoonlijke bezittingen naar zijn moeder, mevrouw A. Barrett, gestuurd. Zij woonde nog steeds in 2 Becketts Buildings in Knottingley.
De krant Maasdriehoek van 12 oktober 2004 bevatte een artikel over een bezoek van een vriend van Harry, James (Jimmy) Cartwright, aan zijn graf. Volgens Jimmy Cartwright stapte Harry op een mijn, waardoor hij om het leven kwam.
Soldaat Harry Barrett wordt genoemd als slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog op het oorlogsmonument van Knottingley.
Familieachtergrond
Harry Barrett werd op 25 januari 1923 geboren in het district Pontefract, waar ook Knottingley onder valt. Zijn ouders waren Harry Barrett en Annie Amelia Carr, die in 1921 in hetzelfde district trouwden. Er wordt aangenomen dat Harry en Annie geen andere kinderen hadden.
In september 1939 woonden Harry, Annie en de jonge Harry in Becketts Buildings, Weeland Road, Knottingley. Harry (sr.) werd geboren op 20 februari 1891 en werkte als magazijnbeheerder bij Pressed Glass. Annie werd geboren op 21 november 1901. Harry (junior) werd geboren op 25 januari 1923 en was magazijnmedewerker bij Pressed Glass. Interessant is dat de achternamen van Harry (senior) en Annie aanvankelijk Barrett waren, maar later werden gewijzigd in Barratt. Voor Harry (junior) gebeurde dit niet.
Waarschijnlijk werkten Harry en zijn vader voor Bagley Glass. Dit bedrijf begon in 1871 als een glasflesfabriek. In 1912 was het echter uitgebreid met geperst glaswerk. De meest welvarende periode voor Bagley Glass was de periode tussen de wereldoorlogen (1918-1939), toen het bedrijf marktleider werd in goedkoop geperst glaswerk voor huishoudelijk gebruik. De grootste successen van het bedrijf worden beschouwd als die van na 1933, toen Bagley een reeks prachtige art-deco-ontwerpen introduceerde in een scala aan heldere en matte pastelkleuren. Toen Harry zich in 1942 aanmeldde, werd hij omschreven als assistent van een glasetser.
Annie Amelia Barratt stierf in 1986 in het district Pontefract. Het is niet bekend wanneer Harry (sr.) stierf, noch veel over zijn afkomst.
Achtergrond van Harry’s moeder
Annie Amelia Carr was de dochter van Martha Carr, die rond 1875 in Hunslet was geboren. Martha lijkt nog een kind te hebben gehad, John Carr, geboren rond 1909 in Knottingley.
Martha Carr was de dochter van Crispin en Elizabeth Carr. Crispin was pottenbakker en werd in 1828 in Hanley, Staffordshire geboren. Elizabeth werd in 1835 in Knottingley geboren. Ze kregen drie kinderen: Annie, geboren in 1872 in Mexborough, Martha in 1875 en Crispin in 1877, beiden in Hunslet.
In 1881 woonden Crispin en Elizabeth met hun drie kinderen in Hill Top, Knottingley. In 1891 woonden ze in Bedford Place, Knottingley. Annie werkte als pottenbakster en de jonge Crispin als glasbewerker. Elizabeth Carr stierf in 1895 op 59-jarige leeftijd, terwijl Crispin (sr.) in 1900 stierf, beiden in het district Pontefract.
Martha’s broer, Crispin Carr, trouwde op 11 december 1897 in Knottingley met Lily Humphries. Lily was in 1881 geboren in Sharlston, Yorkshire.
In 1901 woonde Martha Carr als dienstmeisje in het huishouden van John en Louisa Wild en hun drie kinderen in Cramptons Row, Knottingley.
In 1911 woonde ze in Hill Top, Knottingley, met haar dochter Annie en zoon John. Daar woonde ook haar broer Crispin met zijn vrouw Lily. Crispin werkte als pottenbakker. Crispin en Lily hadden twee kinderen: Stephen, geboren op 25 december 1900 in Hill Top, Knottingley, en Lily, geboren op 22 december 1909 in 13 Wordsworth’s Yard, Pontefract. Crispin en Lily kregen een derde kind, Annie, op 20 februari 1913 in Wordsworth’s Yard, Pontefract. Hun zoon Stephen stierf in 1917 op 16-jarige leeftijd.
In juni 1921 woonde Martha Carr in Forge Hill Lane, Knottingley. Haar kinderen Annie en John woonden bij haar. Annie werkte als verpakster van glazen flessen voor Burdin & Co Ltd. Dit was een andere glasfabrikant in Knottingley. Aangenomen wordt dat John Carr in 1926 op 16-jarige leeftijd overleed.
Het is mogelijk dat Martha’s broer Crispin in juni 1921 was overleden, aangezien zijn vrouw Lily met haar kinderen Lily en Annie als kostganger woonde in het huishouden van William Bircher in Elm Street, Pontefract. William en zijn zoon John, die bij hem woonde, kwamen beiden uit Bilston in Staffordshire.
Martha Carr stierf in 1929 in het district Pontefract op 52-jarige leeftijd.
