Childs | Percy
Biografie
Percy Childs sneuvelde op 16 oktober 1944. Hij was 27 jaar oud en was kanonnier bij het 75 Anti-Tank Regiment van de Royal Artillery (dienstnummer 1430890). Hij werd aanvankelijk begraven in de buurt van het terrein Jodenpeel D78 Bakel-Milheeze en later, op 29 mei 1947, herbegraven in graf IV. C. 13 op de oorlogsbegraafplaats van Overloon. Op zijn grafsteen staat: “Liefhebbende echtgenoot van Betty en dierbare vader van Michael. Vrede, volmaakte vrede.”
Militaire carriere
Percy Childs meldde zich op 28 september 1938 in Portland aan voor vier jaar dienst bij het Territoriale Leger. Hij gaf als geboortedatum 28 november 1917 op en verklaarde dat hij geboren was in Leamington, Warwickshire.
Hij gaf als adres 75, High Street, Portland op. Hij noemde zijn vader, Edward Childs, op hetzelfde adres, als zijn naaste familielid, hoewel hij mogelijk ook zijn broer, Charles, op hetzelfde adres had genoemd. Hij werd beschreven als 1,63 m lang en 66 kg zwaar. Hij had een frisse teint, blauwe ogen en lichtgekleurd haar. Hij gaf als religie aan: Church of England. Hij werd geschikt bevonden voor dienst. Hij werkte als arbeider, hoewel er aanwijzingen zijn dat hij op een bepaald moment ook een opleiding tot kok had gevolgd.
Hij werd aanvankelijk aangesteld als kanonnier bij de 180 (Heavy) Battery van het Dorset Royal Regiment of Artillery, dat op 1 januari 1939 werd omgedoopt tot het Heavy Regiment RA (TA). In 1938 nam hij deel aan een jaarlijks kamp van 16 dagen.
Hij werd op 24 augustus 1939 opgeroepen voor militaire dienst en was vanaf 1 september 1939 fulltime soldaat. Op 15 juni 1940 lijkt hij te zijn geplaatst bij het 164 Devonshire Heavy Regiment. In april 1941 werd het Devonshire Heavy Regiment gereorganiseerd tot drie kustregimenten, genummerd 566-568. Alle drie de regimenten kwamen onder het bevel van het VIII Corps, dat verantwoordelijk was voor de verdediging van Zuidwest-Engeland. Percy werd op 31 mei 1941 overgeplaatst naar het 567 Coastal Regiment. Toen de dreiging van een Duitse aanval na 1942 afnam, was er behoefte aan getrainde artilleristen voor het front. Er werd begonnen met het verminderen van het aantal manschappen in de kustverdediging. Percy werd op 18 maart 1943 overgeplaatst naar het 568 Coastal Regiment. Dit regiment stond echter op het punt te worden ontbonden. Op 19 april 1943 werd hij overgeplaatst naar het 566 Coastal Regiment.
Op 23 november 1943 werd Percy overgeplaatst naar het 75th Anti Tank Regiment van de Royal Artillery. Het 75 Anti-Tank Regiment was tot juni 1944 in het Verenigd Koninkrijk gestationeerd. Het maakte deel uit van de 11 Armoured Division.
Het regiment kende een slechte start toen het na D-Day probeerde te landen in Normandië. Het grootste deel van het regiment vertrok op 14 juni vanuit Southend, maar hun schip liep in de nacht van 15 op 16 juni vast op de Goodwin Sands en moest terugkeren naar Southend. Uit Percy’s dienststaat blijkt dat hij op 11 juni 1944 naar Noordwest-Europa vertrok, dus het is niet zeker of hij bij dit incident betrokken was.
Op 18 juni bevond het hele regiment zich in Normandië, waar het de rest van juni, juli en augustus andere regimenten ondersteunde. Op 21 augustus, toen ze zich ten zuiden van Falaise in Frankrijk bevonden, werd in het oorlogsdagboek genoteerd dat “Normandië ‘Sack’ gisteravond is gesloten – een ramp voor de Duitsers”.
Op 31 augustus had het regiment Amiens bereikt en werd genoteerd dat er: “een geweldig en zeer ontroerend welkom werd gegeven aan de troepen in Amiens en in feite in alle dorpen die sinds het oversteken van de Seine waren gepasseerd.”
Het regiment rukte op naar België en trok op 4 september Antwerpen binnen. Opnieuw werd gemeld dat “sinds we de grens zijn overgestoken, we door Doornik, Ronse en talrijke dorpen zijn getrokken en overal buitengewoon enthousiaste taferelen hebben aangetroffen”. Ze bleven in Antwerpen tot 9 september, waarna ze hun opmars voortzetten en op 11 en 12 september Peer en Wychmael bereikten, waar ze een korte rustpauze inlasten.
Op 17 september werd genoteerd dat Operatie Market Garden was begonnen en dat het 8e Korps de rechterflank van het 30e Korps moest beschermen. Het regiment begon op 20 september Nederland binnen te trekken. Op 25 september hadden de 119e en 338e Batterijen St. Anthonis bereikt. Op 26 september bevond batterij 119 zich in Oploo, terwijl 338 en 118 in de omgeving van St. Anthonis waren, waarbij de eerste batterij het dorp beschermde tegen tanks. Batterij 117 bevond zich in Mortel. Percy Childs maakte op het moment van zijn dood deel uit van batterij 119.
Op 29 september werd de 11e Pantserdivisie afgelost door de 7e Amerikaanse Pantserdivisie en verhuisde het regimentshoofdkwartier naar Gemert, waar de bataljons zich bevonden, en naar Mortel, waar ze tot 7 oktober rustten en onderhoud pleegden.
Op 7 oktober loste de 11e Pantserdivisie de 7e Amerikaanse Pantserdivisie af in het gebied ten zuiden van St. Anthonis, tegenover Overloon. Op dat moment waren de 118e en 338e Batterijen ingezet in en rond St. Anthonis, terwijl de 119e Batterij zich in het gebied De Rips bevond en de 117e Batterij in reserve was in Mortel. Deze situatie bleef de volgende dagen ongewijzigd. In het oorlogsdagboek van 10 oktober staat vermeld dat het “een rustige dag was. Batterij 119 meldde dat schieten onmogelijk was vanwege de stromende regen en het slechte zicht.” Batterij 117 trok op 11 oktober ook op naar St. Anthonis.
Op 12 oktober werd gemeld dat Operatie Constellation was begonnen, waarbij de 3e Britse Divisie via de 11e Pantserdivisie Overloon aanviel. Op 13 oktober werd gemeld dat er enkele beschietingen waren geweest in het gebied van 119 Battery, maar dat er geen slachtoffers waren gevallen. Op 14 oktober werd gemeld dat 119 Battery rustte in De Rips.
Op 16 oktober reden kanonnier Percy Childs en soldaat D/Op Barnes met hun Bren Gun Carrier naar de houten brug over het Defensiekanaal (nu Hazenhutsedijk, De Rips) en reden daarbij over een landmijn. Barnes raakte lichtgewond en overleefde de oorlog. Percy Childs was op slag dood en zijn lichaam werd direct aan het einde van de huidige Hazenhutsedijk, vlakbij de grens met Limburg, begraven.
Percy Childs had 6 jaar en 20 dagen gediend, waarvan 129 dagen in Noordwest-Europa. Hij werd onderscheiden met de 1939/45 Star, France & Germany Star, Defence Medal en War Medal 1939/45.
Zijn graf werd gemarkeerd met een stok met daarop zijn helm. Cor Verwegen verzorgde dit graf jarenlang met bloemen, totdat Percy in mei 1947 werd herbegraven op de oorlogsbegraafplaats van Overloon. De stok en de helm bleven echter achter. Cor nam de helm mee en deze diende jarenlang als voerschep bij de familie Verwegen. Momenteel wordt hij veilig bewaard bij Heemkundevereniging D’n Blik Emmer in de Rips.
Familieachtergrond
Percy Childs was de zoon van Edward Childs en Emily Frances May Brown, die in 1910 in Weymouth, Dorset, waren getrouwd. Men denkt dat Emily, in ieder geval op latere leeftijd, bekend stond als May. Edward Childs werd op 5 december 1885 in Tottenham geboren, terwijl Emily Frances May Brown op 14 november 1890 in Owermoigne, Dorset, werd geboren.
Edward was in 1903 in dienst getreden bij de Royal Navy (dienstnummer 219024), aanvankelijk voor 12 jaar, maar hij lijkt in 1921 nog steeds bij de marine te hebben gezeten. Emily was op 14 november 1890 in Dorset geboren.
Uit Edwards marineverslag blijkt dat hij op verschillende schepen en kustbases heeft gediend. In 1905/6 zat hij op een torpedotrainingsschool. In januari 1907 bereikte hij de rang van Leading Seaman. In februari 1909 werd hij voor het eerst toegewezen aan HMS Vulcan. Dit was een depotschip gestationeerd in Dundee voor de 7e onderzeeërvloot. Dundee was een van de eerste permanente onderzeebootbases van de Royal Navy.
In 1911 woonden Edward en Emily in een appartement aan de Broughty Ferry Road 140 in Dundee. Emily’s zus, Mabel A Brown, 18 jaar oud, woonde daar ook. Hun eerste kind, Charlie James Childs, werd in 1911 in Dundee geboren. Dit was Edwards derde aanstelling in Dundee. Hij bleef daar gestationeerd, afgewisseld met andere posten, tot november 1913.
Het is niet bekend hoe lang Emily in Dundee bleef wonen, maar hun tweede kind, Harold John Childs, werd eind 1913 geboren in Portland, Dorset, wat erop wijst dat ze toen weer daar was gaan wonen.
Edward was in 1914 gestationeerd in Woolwich en werd op 1 augustus 1914 bevorderd tot onderofficier. Hij lijkt de eerste jaren van de Eerste Wereldoorlog te hebben doorgebracht in Gosport en Harwich. Gosport was de thuisbasis van de Royal Navy Submarine School. Op 4 augustus 1916 werd hij overgeplaatst naar HMS E16. Dit was een onderzeeër van de E-klasse. Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte deze deel uit van de Britse onderzeeërvloot in de Oostzee. Edward bleef hier tot 15 januari 1918, toen hij terugkeerde naar Gosport.
Ondertussen werd Percy Childs op 28 november 1917 geboren in 17 Augusta Place, Leamington Spa in Warwickshire. Na de oorlog werd hun derde kind, William Leonard Childs, geboren op 4 augustus 1920, opnieuw in Portland.
In juni 1921 woonde Emily op 1, West Grove Terrace, Portland, Dorset, maar Edward was op zee, waar hij als onderofficier diende aan boord van een lichte kruiser, HMS Carlisle, in de Gele Zee bij China. Emily woonde samen met hun vier kinderen, waaronder Percy.
In september 1939 woonden Edward en Emily samen op 75 High Street, Fortuneswell, Portland, Dorset. Edward werkte nu als elektrotechnisch assistent en had vermoedelijk de marine verlaten. Charlie, Harold en Percy waren niet aanwezig. William Leonard (nu Leonard genoemd) werkte als timmerman.
Drie andere kinderen van Edward en Emily waren wel aanwezig: Katie E.M., geboren op 1 september 1922, Phillip H., geboren op 3 april 1925, en Ivy L.V., geboren op 14 februari 1929. Alle drie waren ze geboren in het district Weymouth, waar ook Portland onder valt. Er waren nog drie andere kinderen aanwezig, maar het is onduidelijk wie dat waren. Katie werkte als koerierster en Phillip als melkveehouder.
Ook aanwezig was een weduwe, Mary E.K. Brown, geboren op 27 december 1870, die vermoedelijk Emily’s moeder was.
Zoals we hebben gezien, was Percy in 1938 bij het Territorial Army gegaan en was hij op 1 september 1939 fulltime in dienst. Op 28 juli 1943 trouwde hij met Betty Eliza Sutton in Calstock, Cornwall.
Zij was op 26 juni 1923 geboren in Devonport, Devon. Na hun huwelijk veranderde Percy zijn nabestaande in zijn vrouw in Fore Street, Calstock, Cornwall.
Percy en Betty kregen in het laatste kwartaal van 1944 een kind, Michael J. Childs, in het district St. German’s in Cornwall, dus hij is mogelijk geboren nadat Percy was overleden.
Betty trouwde in 1949 met Percy’s broer, William Leonard Childs, in het district Weymouth. Vanaf ten minste 14 december 1949 woonde ze op 75 High Street, Portland, in het ouderlijk huis van de familie Childs. Betty en William kregen in 1952 een dochter, Pauline Kay Childs, in het district Weymouth.
Percy’s vader, Edward Childs, stierf in 1954 in het district Weymouth.
Percy en Betty’s zoon, Michael, trouwde in 1963 met Christine A. Brown in het district Weymouth en kreeg kinderen.
Percy’s moeder, Emily Frances May Childs, stierf op 20 juni 1977. Ze woonde in 3 West Wools, Southwell, Portland.
Betty Childs stierf op 30 november 1995 in Weymouth.
Michael J. Childs stierf op 26 januari 2015 in Poole, Dorset.
