Bowyer | Stanley Douglas
Biografie
Stanley Douglas Bowyer sneuvelde op 13/10/1944 in Overloon op 19-jarige leeftijd. Hij werd aanvankelijk begraven op de begraafplaats Th.J. Janssen en herbegraven in graf II. E. 4. op Overloon CWG Cemetery op 20 mei 1944. Hij was soldaat in het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment (Servicenummer 14433231). De inscriptie op zijn graf luidt als volgt: “In rust in een uithoek van een vreemd land ligt hij maar in onze harten leeft hij.”
Militaire carrière
Het is niet bekend wanneer Stanley zich bij het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment voegde, maar gezien zijn leeftijd was dat waarschijnlijk in 1943.
Na de evacuatie van Duinkerken in mei 1940 bracht het bataljon de volgende vier jaar door met trainen in het Verenigd Koninkrijk voor de invasie van Normandië in 1944. Ze landden op Sword Beach op D-Day, 6 juni, en waren betrokken bij de aanval en de inname van het Hillman Fort op die dag. Ze trokken verder door Frankrijk en België, met zware gevechten die veel levens kostten bij Chateau de la Londe en Tinchebrai voordat ze in Nederland aankwamen, waar ze op 1 oktober Molenhoek bereikten, net onder Nijmegen.
Tegen die tijd was Operatie Market Garden er niet in geslaagd de brug bij Arnhem te veroveren, zodat de Geallieerden in een smalle salient door Nederland achterbleven. Het bataljon zou daarom deel uitmaken van Operatie Aintree. Het doel was Overloon aan te vallen en de vijandelijke salient ten westen van de rivier de Maas vrij te maken. Ze draaiden daarom naar het zuiden, via Mook en Rijkevoort om bezet Overloon vanuit het noorden te naderen.
De aanval op Overloon werd vertraagd door hevige regen en zeer modderige omstandigheden tot de middag van 12 oktober. Het plan was dat het 1st Suffolk Regiment rechts zou aanvallen terwijl het 2nd Battalion van het East Yorkshire Regiment links verder zou gaan. Vroeg die ochtend trok het bataljon door St Anthonis en Oploo naar een verzamelplaats om Overloon aan te vallen. Een spervuur van de artillerie ging elke 5 minuten 100 meter vooruit met het bataljon erachteraan. Het bataljon bereikte die dag hun doel dat net ten westen van Overloon lag, maar met 10 gesneuvelde mannen en 57 gewonden. Gedurende die nacht werd het bataljon blootgesteld aan tamelijk zwaar granaat- en mortiervuur. De volgende dag, 13 oktober, verplaatste het bataljon zijn positie iets naar het oosten, langs de hoofdweg van Overloon naar Venray. Dit was een veiligere positie dan de vorige nacht omdat andere regimenten de nabijgelegen bossen van de vijand hadden gezuiverd. Toch werden er die dag vier mannen gedood en 20 gewond, waaronder Stanley Douglas Bowyer.
Familie Achtergrond
Stanley Douglas Bowyer werd geboren op 21/5/1925 en was de zoon van Alfred Henry Bowyer en Alice Jane Rushmer die in 1918 in Mile End Old Town in Londen waren getrouwd.
Alfred Henry Bowyer is geboren op 1/12/1897 in Limehouse, Londen. Hij was de zoon van Alfred Henry Bowyer en Mary Ann Marshall die op 15/9/1896 in St Faith, Stepney waren getrouwd. Alfred (Snr) was geboren in 1877 en Mary Ann was geboren in 1878, beide in Stepney. Ze kregen twaalf kinderen tussen 1896 en 1914, maar helaas stierf de oudste in 1910 op slechts 13-jarige leeftijd.
In 1901 woonden Alfred en Mary Ann in 10, Brenton Street, Limehouse, Londen met hun eerste drie kinderen, waaronder Alfred (Jnr). Limehouse was een havengebied in East End van Londen en Alfred (Snr) werkte als havenarbeider. In 1911 woonden ze in Duckett Street 63, Mile End Old Town, Londen. Dit is een straat die parallel loopt aan en net ten westen van Regent’s Canal, net ten noorden van Limehouse en de dokken. Het is ook de straat waar Alfred en Mary Ann woonden toen ze trouwden, Alfred op nr. 65 en Eliza op nr. 61. Alfred (Snr) werkte nu als algemeen arbeider. Bij hen waren hun 9 overlevende kinderen die toen al geboren waren, waaronder Alfred (Jnr).
Alfred Henry Bowyer (Snr) sneuvelde in actie op 30/11/1917 in Vlaanderen of Frankrijk. Hij was soldaat in het 13de Bataljon van het Essex Regiment (dienstnr. 17699). Hij wordt herdacht op paneel 7 of 8 van het Cambrai Memorial in Louverval in Frankrijk. Zijn zoon, Stanley’s vader, was een brandweerman tijdens WO1.
In juni 1921 woonde Mary Ann, nu weduwe, nog steeds in Duckett Street 63 met haar 9 jongste kinderen. De drie oudste meisjes werkten voor S. Ludbrook & Company Hardware Merchants en maakten borstels of bezems. De oudste jongen werkte als Tailor’s Errand Boy. Alfred (Jnr) was toen al uit huis en getrouwd.
Mary Ann overleed mogelijk in 1970 in Waltham Forest, Essex.
Alice Jane Rushmer werd geboren op 9 (of 29) /7/1898 in Limehouse, Londen. Zij was de dochter van Thomas Rushmer en Eliza Stacey die in 1888 in Bethnal Green waren getrouwd. Thomas Rushmer werd geboren in 1869 en Eliza in 1870, beiden in de wijk Whitechapel in Oost-Londen. Ze kregen zeven kinderen tussen 1889 en 1904, allemaal in hetzelfde gebied. Eén meisje stierf echter op 2-jarige leeftijd in 1897 en het is niet bekend wat er met het oudste kind is gebeurd, want hij komt niet voor in de volkstelling van 1901 of daarna.
Het gezin lijkt te ontbreken in de volkstelling van 1891. In 1901 woonden Thomas en Eliza echter in Stepney Causeway 43, Ratcliff, Stepney met Alice en drie van haar broers. Stepney Causeway was een straat net ten westen van Limehouse Dock. Thomas werkte als havenarbeider. Eliza Rushmer stierf echter in 1906 in Stepney, dus in 1911 was Thomas weduwnaar en woonde hij in 44 Knott Street, Stepney East, Mile End Old Town. Hij werkte als arbeider. Er woonden vijf van zijn kinderen bij hem. Eén zoon werkte als Carman en een andere als arbeider. Thomas Rushmer overleed in Stepney in 1928.
Na hun huwelijk in 1918 kregen Alfred Henry Bowyer en Alice Jane Rushmer de volgende zeven kinderen in Stepney/Mile End Old Town: Alice Rosina 24/3/1919, Gladys Winifred, 10/7/1920, Alfred H 8/11/1922, Stanley Douglas 21/5/1925, Reginald John 28/6/1932, Kenneth D 1936, Barbara P 1941 (North Bucks). Helaas stierf Kenneth aan kinkhoest in 1937 en Barbara na een operatie om een tumor in haar hoofd te verwijderen in 1942.
In 1921 woonden Alfred en Alice in 47, White Horse Lane, Mile End Old Town met hun kinderen Alice en Gladys. Alfred werkte als groothandelaar in kleding voor M J Jacobs, groothandel in kleding. In september 1939 woonden Alfred en Alice met hun vijf overlevende kinderen in 116 Duckett Street, Stepney – de straat waar Alfreds ouders hadden gewoond. Alfred (Snr) was een Kleding Magazijnman. Alice Rosina werkte als verpakker van sigaretten, Gladys als laboratoriumassistente, Alfred (Jnr) als klerk bij een advocaat en Stanley als stuurman voor verwarmingsketels.
Het is waarschijnlijk dat de familie Bowyer, die al heel lang in East End van Londen woont, de gevolgen van de Blitz in 1940 heeft meegemaakt, omdat de dokken een belangrijk doelwit waren.
Stanley’s zussen, Alice en Gladys, trouwden tijdens WO2: Alice met Joseph A Marrable in 1940 en Gladys met William Hems in 1942 – beide in Stepney.
Zijn broer en twee zwagers dienden ook in WO2: Alfred Bowyer was bij de RAF, opgeleid in Canada; Joseph Marrable was ook bij de RAF en vloog in Ceylon (Sri Lanka) terwijl William Hems in het leger in Afrika diende.
Helaas zal Stanley rond 1943 in dienst zijn gegaan en op 13/10/1944 bij Overloon zijn gesneuveld.
Na zijn dood ontving de familie Bowyer een brief van 30/9/1948 van Miss Riek Reefs uit Vierlingsbeek die zijn graf had geadopteerd. Ze beschreef hoe alle graven op de nieuwe begraafplaats er prachtig bij lagen met planten en bloemen. Ze zei ook: “Er zijn al enkele jaren voorbij en we gaan niet meer zo gebukt onder de ellende en het verdriet dat de oorlog ons bracht, maar we zullen het nooit vergeten.”
Stanley’s zussen, Alice Rosina Marrable en Gladys Winifred Hems, bezochten Stanley’s graf met hun echtgenoten met de Royal British Legion in 1982. Ze werden opgewacht en erheen gebracht door mevrouw Denissen, een lerares Engels op een plaatselijke school. Het was een emotionele reis omdat het de eerste keer was dat iemand van de familie zijn graf bezocht. Dat jaar vroeg mevrouw Denissen haar klas om Alice te schrijven, dus in december 1982 kwam er een kerstkaart van Silvia Wijers. Silvia heeft 42 jaar lang contact gehouden met de familie en ze hebben bezoeken uitgewisseld, waaronder nog een bezoek in 1995 om bloemen te leggen bij het graf van Stanley voor zijn 70e verjaardag. Door de jaren heen is Silvia het graf blijven bezoeken, zowel met haar zoon als nu met haar kleinzoon. Alice Marrable beschouwde Silvia als een ere kleindochter. Alice’s dochters en kleindochter zijn, na Alice’s dood in 2011, het graf blijven bezoeken en contact blijven houden met Silvia. De familie is dankbaar voor wat Nederland doet om al hun herinneringen levend te houden en dat ze niet vergeten worden.
