Brear | Harvey
Biografie
Harvey Brear stierf op 18 oktober 1944 op 21-jarige leeftijd. Ten tijde van zijn door was hij soldaat in het 2e Bataljon van het East Yorkshire Regiment. Hij werd aanvankelijk begraven in De Kleffen Overloon, daarna overgebracht naar de CWGC begraafplaats in Overloon.
Foto’s van Harvey in zijn uniform lijken erop te wijzen dat hij oorspronkelijk bij het Duke of Wellington’s (West Riding) Regiment zat. Op een gegeven moment lijkt hij te zijn overgeplaatst naar het East Yorkshire Regiment.
Het Duke of Wellington’s (West Riding) Regiment maakte deel uit van de 49th (West Riding) Infantry Division. Het is niet bekend wanneer Harvey zich aansloot, maar in mei 1940 was het in IJsland waar het tot 1942 bleef. Een nieuw divisie-insigne, met een ijsbeer op een ijsschots, werd aangenomen en is duidelijk te zien op Harvey’s uniform. De divisie werd getraind in berg- en arctische oorlogvoering. In april 1942 werd de verantwoordelijkheid voor IJsland overgedragen aan de Verenigde Staten. De divisie bracht de rest van 1942 door met trainen in Wales en Engeland, met als doel de nieuwste trainingsmethoden in te halen. In april 1943 werd het aanvankelijk aangewezen als de aanvalsdivisie voor de invasie van Normandië. Major General Evelyn ‘Bubbles’ Barker nam de divisie over en vroeg om een agressiever insigne, met een brullende ijsbeer in plaats van een meer onderdanige.
De divisie werd naar Schotland gestuurd, waar ze begon met zware training in amfibische oorlogvoering en gecombineerde operaties, die gedurende 1943 en in 1944 doorging. Maar toen generaal Sir Bernard Montgomery begin 1944 het bevel kreeg over de 21ste Legergroep en het bevel voerde over alle geallieerde landstrijdkrachten bij de komende invasie, koos Montgomery een andere divisie als één van de twee Britse aanvalsdivisies en werd de 49ste Divisie, ondanks maandenlange training voor deze rol, gedegradeerd tot reserve, wat grote teleurstelling veroorzaakte onder alle rangen. In januari 1944 verhuisde de divisie naar East Anglia waar het verder trainde voor de invasie. Op 13 juni 1944, na iets meer dan twee jaar training, landde het grootste deel van de 49ste Divisie in Normandië als onderdeel van Operatie Overlord.
De divisie arriveerde te laat om deel te nemen aan de Slag om Villers-Bocage, waar de 7th Armoured Division een zware tegenslag te verduren kreeg, maar was wel betrokken bij talrijke pogingen om de stad Caen in te nemen. Na de landing was de divisie alleen betrokken bij relatief kleinschalige schermutselingen, vooral op 16 juni rond Tilly-sur-Seulles, waar het 6de Bataljon, Duke of Wellington’s Regiment, van de 147ste Brigade zo’n 230 slachtoffers maakte – 30% van de sterkte van de oorlogsformatie – in een tweedaagse strijd tijdens een poging om Le Parc de Boislonde te veroveren. De verliezen van dit bataljon waren zo zwaar dat het werd teruggestuurd naar het Verenigd Koninkrijk en ontbonden. De meeste mannen werden overgeplaatst naar het 7de Bataljon, dat bleef vechten in de Normandische campagne.
Het kan zijn dat Harvey toen is overgeplaatst naar het East Yorkshire Regiment. Een familielid herinnert zich een verhaal dat Harvey met verlof was en zich vrijwillig aanmeldde om terug te keren naar het front. Dit zou in deze tijd kunnen zijn.
Het 2e Bataljon van het East Yorkshire Regiment nam in juni 1944 deel aan de landingen op D-Day en verloor daardoor veel mannen. Een aanzienlijk aantal versterkingen sloot zich eind juli bij het bataljon aan, toen het over de Orne was teruggekeerd naar Beuville, bij Caen in Frankrijk. Het speelde medio augustus een rol in de actie om een wegkruising bij Vire veilig te stellen, maar speelde verder geen rol in de Slag om Normandië. In september waren ze in België en staken met succes het Scheldekanaal over als onderdeel van de noodlottige operatie Market Garden. Op 26 september arriveerden ze in Gemert in Nederland, waar ze een geweldig onthaal kregen.
In oktober was het 2e Bataljon betrokken bij enkele van de zwaarste gevechten sinds eind juni, te midden van voortdurende regen en modder. Het bataljon speelde een rol bij de verovering van Overloon van 12 tot 15 oktober, waarbij 49 slachtoffers vielen.
Op 16 oktober kreeg het bataljon nieuwe orders om Venray aan te vallen. Vertragingen betekenden dat het bataljon onder rookmortiervuur kwam te liggen en pas om 17.00 uur op weg ging, waarbij een deelnemer zei “het was een van die gevallen van rondhangen en wachten zonder iets te doen onder vuur, waarbij de zenuwen erg gespannen raken”. Toen ze wel op weg gingen, ging het langzaam omdat de sporen moeilijk te volgen waren en het sluipen in de omgeving “de mensen in het donker nogal nerveus maakte”. Rond deze tijd moet Joseph gedood zijn.
De volgende dag werd de aanval op Venray voortgezet en uiteindelijk werd de stad bereikt. Bij het eerste licht op de 18de hadden de Duitsers zich teruggetrokken en was de strijd voorbij, ten koste van negen “andere rangen” gedood, eenenveertig, waaronder een officier, gewond, en elf man vermist. Overlevenden herinneren zich dat de actie in Venray bijzonder intens was, waarbij al hun training aan bod kwam. De Divisiecommandant beschreef de troepen van de 3de Divisie tijdens deze gevechtsperiode als “wanhopig dappere soldaten met een geweldige geest”, en concludeerde dat de omstandigheden waaronder ze hadden gevochten “nogal bloederig” waren. Op 18 oktober werd Harvey Brear gedood.
Familieachtergrond
De ouders van Harvey waren Herbert en Annie Brear. Herbert Brear was in 1914 in Wakefield getrouwd met Annie Wigglesworth.
In 1921 woonden ze op 3, Model Yard, Warrengate, Wakefield in de West Riding of Yorkshire. Herbert werd beschreven als een Colliery Bye Worker (Below) bij Manor Haig Moor Colliery. Zowel Herbert als Annie werden geboren in 1894. Bij hen was toen een dochter, Margaret Brear, die in 1919 werd geboren. Alle drie werden geboren in Wakefield.
Harvey werd geboren in Q4 1923 en de meisjesnaam van zijn moeder werd opgegeven als Wigglesworth.
Het lijkt erop dat Herbert en Annie in totaal 6 kinderen hadden, allemaal geboren in Wakefield. De oudste, Willie, werd geboren in 1915, maar stierf in 1920, slechts 5 jaar oud. Drie andere kinderen werden geboren na Margaret en Harvey: Kathleen in 1925, Joyce in 1928 en Elizabeth M in 1930.
Harvey’s vader, Herbert, stierf in 1937, slechts 42 jaar oud. Familieleden hebben begrepen dat hij in WO1 heeft gediend en een gasaanval heeft doorgemaakt waarvan hij nooit volledig is hersteld.
In september 1939 woonde Annie, inmiddels weduwe, op Roundwood Rise 22 in de wijk Lupset in Wakefield. Haar geboortedatum werd opgegeven als 5/1/1894. Daar was ook haar 20-jarige dochter Margaret, die in Q2 van dat jaar was getrouwd met Percy B. Weston en nu dus werd vermeld als Margaret Weston. Haar geboortedatum werd opgegeven als 29/5/1919. Haar man was niet aanwezig. Er werden vier records gesloten, wat wijst op de aanwezigheid van vier kinderen, waaronder waarschijnlijk Harvey.
Het zou kunnen dat Harvey op een gegeven moment in Monmouthshire in Wales woonde. Er is geen huwelijksakte voor hem gevonden, maar er is wel een foto van een getrouwd stel gevonden tussen familiepapieren met betrekking tot Harvey, hoewel het niet zeker is dat hij het is.
Alle vier Harvey’s zussen trouwden en hadden hun eigen gezin, waarvan sommigen hebben bijgedragen aan deze biografie. Sommigen hebben in het verleden ook het graf van Harvey bezocht.
Annie Brear overleed in 1975 in Wakefield. Haar geboortedatum werd opnieuw opgegeven als 5/1/1894.
