Cadman | Alexander Ernest
Biografie
Alexander Cadman werd gedood op 16 oktober 1944 bij Overloon. Hij was 27 jaar oud en een Private in het King’s Shropshire Light Infantry, 2nd Bn (dienstnr. 4036008). Hij werd aanvankelijk begraven in Oploo en werd op 30-01-1946 overgebracht naar de huidige begraafplaats van de Oorlogsgravencommissie Overloon en ligt begraven in perceel nummer I.A.5.
Familieachtergrond
Hij wordt op 13 oktober 1917 geboren als de zoon van Martha Winifred Cadman en George Patrick Collins in 48 Brook Street, Quarry Bank, West Midlands. Het is tot nu toe niet bevestigd dat zijn vader ook werkelijk George Patrick Collins is.
Alexander Ernest Cadman zou zijn geadopteerd door zijn oom, Charles Edwin Cadman, omdat hij de naam van zijn vader niet kende en zijn moeder, Martha Winifred Cadman, hem alleen moest opvoeden. In die tijd rustte er een stigma op ongehuwde moeders, maar er zijn geen gegevens over wanneer de adoptie plaatsvond. Het enige document dat hierover bestaat, is de huwelijksakte van Alexander, waarop Charles Cadman als vader van de bruidegom staat vermeld. Dit was in 1940. Er is altijd aangenomen dat George Patrick Collins de vader van Alexander was, maar dat hij geadopteerd moest worden omdat George met iemand anders dan Martha getrouwd was.
Na verloop van tijd veranderde de situatie en kregen George en Martha nog zeven kinderen, die de achternaam Collins van George aannamen, ook al waren hun ouders nooit getrouwd.
Zijn broers en zussen waren: Leslie Collins (1926-), Winifred Mathilda Collins (1928-2007), Frederick George Patrick Collins (1930-1991), Mary Ann Collins (1934-2019), Lillian Patricia Collins (1936-2018), Elsie May Collins (1938-2016) en nog een broer.
Hij is op 8 mei 1940 getrouwd met Minnie Nancy Barnsley en werd in 1943 vader van een dochtertje Barbara Cadman, die helaas vanwege een ernstige ziekte in 1959 overleed. Hij woonde in Staffordshire.
Ernie zoals hij binnen de familie genoemd werd, was één van de acht kinderen (4 jongens en 4 meisjes). Aan het begin van de oorlog werden de jongens gescheiden van hun ouders en zusjes. Zij zagen elkaar niet meer gedurende 45 jaar, waarin 2 broers uit het gezin sneuvelden tijdens de oorlog. Het enige wat de familie wist was dat er 2 broers waren omgekomen in de oorlog.
Pas sinds een aantal jaren weten ze dat Alexander begraven ligt in Overloon en zijn ze nog steeds op zoek naar Alexander’s broer Leslie Collins die ook sneuvelde in de oorlog.
Militaire achtergrond
Het is niet bekend wanneer Alexander zich aanmeldde bij het Kings’ Shropshire Light Infantry, 2nd Bn.
Het 2e Bataljon van de King’s Shropshire Light Infantry begon de oorlog in Jamaica vanwaar het in maart 1942 terugkeerde naar Engeland. Het kan rond deze tijd geweest zijn dat hij zich aansloot. Na een periode in het oosten van Engeland verhuisde het bataljon naar Yorkshire om zich als pantserinfanterie bij de 79e Pantserdivisie aan te sluiten.
In maart 1943 werd de 79ste Pantserdivisie opgebroken vanwege een tekort aan tanks en sloot het bataljon zich aan bij de 185ste Infanterie Brigade die bestond uit het 2de Bataljon, Royal Warwickshire Regiment en het 1ste Bataljon, Royal Norfolk Regiment. De 185ste Brigade maakte deel uit van de 3de Britse Infanterie Divisie. Op dat moment zou het deelnemen aan de aanval op Sicilië. Het bataljon begon zich te mobiliseren om de nodige kennis van gecombineerde operaties op te doen en zich voor te bereiden op oorlogvoering in de bergen. De Canadese regering wilde echter dat hun troepen deelnamen aan de invasie van Sicilië, dus werd de 3de Divisie overgeplaatst naar het 1ste Korps en werd één van de twee aanvalsdivisies voor het Westelijk Front.
Van juli 1943 tot maart 1944 was het bataljon constant onderweg van het ene trainingsgebied in Schotland naar het andere – het verhuisde zeven keer in die periode. Eind maart 1944 verhuisde het bataljon naar een kamp bij Haywards Heath dat één van de vele kampen was voor de concentratie van troepen voorafgaand aan het inschepen voor D-Day.
Het bataljon nam deel aan de D-Day landingen van Operatie Overlord, waar ze er niet in slaagden het D-Day doel Caen te veroveren door de aanwezigheid van de 21ste Panzerdivision. Ze vochten in de Normandische Campagne en Operatie Market Garden en de rest van de Noordwest-Europese Campagne met het Britse Tweede Leger.
Op 1 oktober 1944 vertrok het bataljon per gemotoriseerd transport van Asten in Nederland naar een nieuwe locatie nabij Mook. De reis verliep zonder incidenten. Het enthousiasme van de lokale bevolking nam merkbaar af naarmate het bataljon de Duitse grens naderde, maar er was geen vijandigheid. De route leidde over de brug bij Grave over de Maas.
Het bataljon arriveerde in het nieuwe gebied, in Mook, dat op de oostelijke oever van de Maas ligt, ten zuiden van Nijmegen en ten noorden van Overloon. Een licht glooiend zandlandschap, bedekt met dichte jonge dennenbossen. Het was een gebied waar de Luftwaffe ongewoon actief was en met 300 vliegtuigen per dag overvloog.
Tot 12 oktober verblijven ze in het gebied gebied Mook, Groesbeek, Heumen en Oeffelt en voeren ze verkenningen uit onder zeer zware vijandelijke beschietingen. Het doel was om de vijand in het oosten aan te vallen – maar de sterkte van de vijand in het Reichswald was te sterk, dus werd het plan gewijzigd om naar het zuiden te trekken om Overloon en Venray in te nemen en bij Venlo de Maas over te steken. Het bataljon trok daarom naar beneden naar Oeffelt en vervolgens naar Rijkevoort, waar het op de 12de aankwam.
Op de 13de slaagden ze in een aanval op de bossen ten zuiden van Overloon en bereikten de voorste rand ervan, maar met het verlies van twee officieren en 17 andere slachtoffers. Ze bleven daar de volgende twee dagen. Op de 16de kreeg het bataljon de opdracht om bossen ten noordoosten van Venray vrij te maken en te houden. De aanval werd echter ernstig bemoeilijkt door problemen bij het oversteken van de Molenbeek. Ze moesten zich ’s nachts ingraven in open velden die ontmijnd waren. Het regende stortregens en ze leden slachtoffers door zwaar mortiervuur en door mijnen. Ondanks verder aanzienlijk vijandelijk vuur bereikten ze de volgende dag hun doel maar leden 50 slachtoffers. Het is op deze dag dat Alexander Cadman sneuvelde.
Op 20 oktober werd het bataljon afgelost door de Royal Ulster Rifles en rustte uit in de buurt van boerderij “De Rouw” ten noordoosten van Overloon. Ze bleven daar tot 26 oktober toen ze terugkeerden naar Venray om het East Yorkshire Regiment af te lossen.
Alexander werd tijdelijk begraven in een veldgraf in Oploo en op 30 januari 1946 herbegraven op Overloon War Cemetery.
