Herbert William Crouch sneuvelde op 7 oktober 1944 in de omgeving van St. Anthonis. Hij was toen 38 jaar oud. Hij was korporaal bij het Royal Armoured Corps, Inns of Court Regiment (dienstnummer 7930069). Hij werd aanvankelijk begraven net ten oosten van St. Anthonis op het terrein van M. Jansen aan de Boxmeerseweg A 62 in St. Anthonis, Oploo, en op 21 mei 1947 herbegraven in graf II. D. 12. op de CWG-begraafplaats in Overloon. De inscriptie op zijn graf luidt: “Een leven dat zo edelmoedig werd gegeven, is voorbij, maar niet vergeten.”

Familieachtergrond

Herbert William Crouch (die bij familie en vrienden bekend stond als Bob) was de zoon van Herbert Crouch en Emily White, die in 1906 in het district Brentford, Middlesex, waren getrouwd. Herbert was op 25 juni 1878 in Hanwell geboren en Emily op 29 mei 1876 in Southall Green. Ze kregen zeven kinderen, allemaal in Hanwell, namelijk: Mabel Emily in 1906, Herbert William op 10 juni 1907, Mary Louisa Minnie in 1909, Sidney James in 1910, Ethel M in 1912, Percy O in 1914 en Leonard A op 7 juli 1917. Ethel stierf echter in 1913.

In 1911 woonden Herbert en Emily op St Dunstan’s Road 59 in Hanwell met hun eerste vier kinderen, waaronder Bob. Herbert was een arbeider die paardenstallen bouwde. Ook woonde daar Herberts moeder, de weduwe Mary Elizabeth Crouch, die in 1842 in Oxford was geboren.

In 1921 woonde het gezin op hetzelfde adres met hun zes nog levende kinderen. Herbert werkte nu als tijdelijke kracht voor de hoofdinspecteur van de Central London District Schools. Hun oudste dochter, Mabel, werkte als huishoudelijke hulp. Ook aanwezig was Mary Pratt, een 73-jarige kostganger.

Bob (Herbert) trouwde in oktober 1931 met Mabel Florence Bloomfield in de Hanwell Union Church. De West Middlesex Gazette beschreef hun bruiloft als volgt:

“Crouch – Bloomfield

In de Hanwell Union Church leidde dominee J.T. Stevens op zaterdag de huwelijksceremonie van de heer Herbert William Crouch, de oudste zoon van de heer en mevrouw Crouch, van St Dunstan’s Road 59, Hanwell, en juffrouw Mabel Florence Bloomfield, de oudste dochter van de heer en mevrouw Bloomfield, van Lawn Gardens 25, Hanwell. De heer Southcombe speelde passende orgelstukken voor de ceremonie.

De bruid, gekleed in witte crêpe de chine met een kanten jasje en een parelketting, hield een bruidsboeket van rode rozen vast. Ze werd weggegeven door haar vader, de heer Sidney Crouch, terwijl de broer van de bruidegom de taken van getuige vervulde.

Juffrouw Gwen Bloomfield (zus) en juffrouw Ivy Hickey, die als bruidsmeisjes optraden, droegen groene crêpe de chine en kant, en kristallen halskettingen, geschenken van de bruidegom, en hielden boeketten met crèmekleurige rozen vast. Blauwe zijde, met een bijpassende hoed, en marineblauwe crêpe de chine, afgezet met beige, met een marineblauwe hoed, werden respectievelijk gedragen door de moeders van de bruidegom en de bruid.

Er werd een receptie gehouden in de Hanwell Library, en het gelukkige paar vertrok om de huwelijksreis door te brengen in West Malling, Kent, waarna ze zullen gaan wonen op 106 Beresford Avenue, Hanwell”.

Mabel was de dochter van William Chapman Bloomfield en Charlotte Florence Birkin, die in 1905 waren getrouwd in de Londense wijk Lewisham. William werd geboren op 9 december 1880 in Lee in Kent, terwijl Charlotte op 22 juni 1879 in Kensington, Londen, werd geboren. Ze kregen de volgende drie kinderen, allemaal in Hanwell: Ernest Walter op 1 februari 1906, Mabel Florence op 1 maart 1907 en Gwendoline Emma in 1908.

In 1911 woonden William en Charlotte op 25 Lawn Gardens, Hanwell, samen met Mabel en Gwendoline. William werkte als gediplomeerd conducteur bij een trammaatschappij. Hun zoon, Ernest, woonde bij zijn grootouders, Chapman James en Emma Mary Bloomfield, op 134 Fernbrook Road, Lewisham, en bij zijn tante, Carrie Emma Bloomfield.

Chapman was een groenteboer, geboren in 1849 in Lee, Kent; Emma was geboren in 1851 in Londen en Carrie was geboren in 1879 in Lee en werkte als assistente in een luxe winkel. In 1921 woonden William en Charlotte nog steeds op 25 Lawn Gardens met hun drie kinderen. William werkte nog steeds als tramconducteur voor de London United Tramways Co.

Op 20 april 1938 reisde Mabels zus Gwen, nog steeds woonachtig op 25 Lawn Gardens, 30 jaar oud en werkzaam als verpleegster, van Liverpool naar St. John’s, Newfoundland, Canada

In september 1939 woonden Bob (Herbert) en Mabel op 65 Daryngton Drive, Ealing. Bob werkte als drukker. Ze leken samen te wonen met Lewis G. en Moira E. Ashby, die beiden in 1906 waren geboren. Lewis was magazijnmedewerker. Daar woonden ook Mary E. Ashby (7 jaar) en David F. Ashby (3 jaar). Er was nog een ander, niet bij naam genoemd kind aanwezig – maar men denkt niet dat Mabel en Bob zelf kinderen hadden.

Op dat moment woonden Herberts ouders nog steeds in St Dunstan’s Road, maar alleen hun zoon Leonard woonde bij hen. Herbert was gepensioneerd maar beschikbaar voor werk, terwijl Leonard als timmerman werkte.

Mabels ouders woonden op zichzelf, nog steeds op 25 Lawn Gardens, en William werkte nu als conducteur op een trolleybus.

Een artikel in de Middlesex County Times van 28 oktober 1944, na Bobs (Herbert’s) overlijden, geeft meer informatie over zijn leven voor de oorlog:

“Leefde om anderen te helpen

Mevrouw H.W. Crouch van 17 Briarbank Road, Ealing, heeft officieel bericht ontvangen van het overlijden van haar echtgenoot – gesneuveld in Nederland.

Sergeant Herbert W. Crouch was 38 jaar oud en de oudste zoon van mevrouw Crouch en wijlen de heer H. Crouch, van 59 St Dunstan’s Road, Hanwell. ‘Bob’ Crouch, zoals hij bij al zijn vrienden bekend stond, volgde onderwijs aan de St. Mark’s School in Hanwell. Op 12-jarige leeftijd werd hij lid van de 16th Thames Valley Company Boys’ Brigade, die verbonden was aan de Union Church in Hanwell. Dit bleek het begin te zijn van een leven dat voornamelijk in het teken stond van het helpen van anderen, want hij diende de ‘16e’ gedurende 10 jaar, met een toewijding en loyaliteit die zelden geëvenaard is in de geschiedenis van de compagnie, en toen hij, na elke onderofficiersrang te hebben bekleed, uiteindelijk een officiersrang aanvaardde, vervulde hij zijn nieuwe functie gedurende meerdere jaren met waardigheid en grote toewijding.

Toen hij bijna vier jaar geleden werd opgeroepen voor militaire dienst, was hij een veelbelovende vertegenwoordiger in de buitenverkoop bij Messrs. Farmer and Sons Ltd aan 295 Edgware Road, W2, een drukkerij en kantoorboekhandel waar hij na zijn schooltijd in de leer was gegaan.

Hij was altijd een groot voorstander van lichamelijke fitheid en was zelf een eersteklas atleet, met bijzondere vaardigheden in gymnastiek, voetbal, hoogspringen, enz. Hij was een ‘goede sportman’ in de ware zin van het woord.

Hij was geïnteresseerd in onderlinge hulpverenigingen en was gedurende meerdere jaren afgevaardigde bij de London and Provincial Yearly Dividing Friendly Society, West London District, Jersey Lodge 42.

Voor het uitbreken van de oorlog was hij een fervent voorstander van de beweging voor ‘wereldwijde morele herbewapening’. Hij was twintig jaar lang lid van de Union Church in Hanwell en bekleedde in die periode verschillende verantwoordelijke functies, zoals assistent-hoofd van de zondagsschool, leider van de bijbelklas, kerkvoogd en secretaris van de voetbalclub.

‘Oprechtheid’ was het sleutelwoord van al zijn dienstbaarheid en zijn vrolijke en optimistische instelling gaf hem het vermogen om iedereen wiens leven hij raakte te helpen en aan te moedigen.

Mevrouw Crouch wil haar zeer diepe waardering uitspreken voor de vele blijken van medeleven die zij heeft ontvangen.

Morgen om 18.30 uur vindt er een herdenkingsdienst plaats in de Union Church.”

Militaire carriere

Het lijkt erop dat Herbert zich in het najaar van 1940 had aangemeld.

Tussen de twee wereldoorlogen bestond het Inns of Court Regiment uit één cavalerie-eskadron en twee infanteriecompagnies. De twee infanteriecompagnies werden in 1937 omgevormd tot eskadrons lichte tankcavalerie en vormden twee jaar later de Royal Armoured Corps Wing in Sandhurst. In 1939 voegde het bereden eskadron zich bij een cavalerie-opleidingsregiment in Edinburgh, maar dit werd in 1940 ontbonden. Van 23 januari 1941 tot 15 januari 1943 maakte het regiment deel uit van de 9e Pantserdivisie in Groot-Brittannië. Vanaf 1943 stond het onder het directe bevel van I Corps, de aanvalsformatie van 21e Legergroep, en leidde het later de opmars van de 11e Pantserdivisie.

Tijdens de campagne in Noordwest-Europa van 1944–45 fungeerde de Inns of Court, georganiseerd als een regiment pantserwagens, als de verkenningsmacht van I Corps. Het was georganiseerd in vier eskadrons. Hiervan landde C-eskadron op Juno Beach met de 3e Canadese Infanteriedivisie met als doel snel landinwaarts op te rukken om de belangrijkste oversteekplaatsen van Thury-Harcourt tot een punt vijf kilometer ten zuiden van Caen te vernietigen en vier oversteekplaatsen over de rivier de Odon voor te bereiden op vernietiging. De andere drie eskadrons kwamen pas op 30 juni aan op Juno Beach.

Het regiment speelde zijn rol in de Slag om Normandië en was betrokken bij verkenning en andere activiteiten. Op 28 augustus staken ze de Seine over en sloten de maand af in de omgeving van Amiens. Daarna begon de opmars door Noord-Frankrijk, België en Nederland. De afzonderlijke eskadrons hadden verschillende rollen. Gezien wat elk eskadron deed op het moment van Herberts dood, is het waarschijnlijk dat hij bij B-eskadron was.

Over het algemeen bestond de actie in de eerste week van september uit een opmars richting Antwerpen. Vervolgens trokken ze oostwaarts, voerden verkenningen uit op verschillende delen van het Albertkanaal en patrouilleerden daar om vijandelijke bewegingen ten zuiden ervan te voorkomen. Op 19 september was D-eskadron de Nederlanden binnengetrokken, de anderen volgden in de daaropvolgende dagen. De opmars naar het noorden ging verder tussen Eindhoven en Asten en Someren en vervolgens naar Helmond.

Tegen het einde van de maand was het regiment overgestoken naar de westelijke oever van de Maas tussen Cuijk en Vierlingsbeek. Hier voerden ze patrouilles uit, waarbij ze vaak de vijand tegenkwamen. Begin oktober waren A- en C-eskadron echter weer verder naar het zuiden teruggetrokken, waar ze om beurten patrouilleerden tussen Deurne, Meijel en Liessel of als reserve dienden. B-eskadron bleef patrouilleren op de westelijke oever van de Maas tussen Beugen, Boxmeer en Sambeek en D-eskadron bevond zich in hetzelfde gebied, maar was op 7 oktober in reserve toen Herbert sneuvelde. Het is daarom zeer waarschijnlijk dat Herbert bij B-eskadron was.

Overdag werden in elk dorp patrouilles met pantserwagens gehandhaafd, met observatieposten in kerktorens, windmolens en kloosters. ’s Nachts werden deze patrouilles teruggetrokken achter de spoorlijn, ongeveer 1000 meter van de rivier, en werden de dorpen “niemandsland” waarin beide partijen patrouilleerden; de Duitsers kwamen per boot de rivier over om voedsel te stelen of, zoals vermeld in het oorlogsdagboek, “om amoureuze relaties te vernieuwen”. De Duitsers voerden sporadische beschietingen van de dorpen uit, maar het regiment sloeg terug met behulp van zijn superioriteit in artillerie. Dit waren de omstandigheden op de dag dat Herbert werd gedood, waarschijnlijk ergens in de buurt van Boxmeer. Dit komt overeen met de plaats waar hij werd begraven, iets verder terug in de richting van St. Anthonis.

Nasleep

Het lijkt erop dat Herbert’s vader niet te horen heeft gekregen dat zijn zoon was omgekomen, aangezien hij zelf op 30 juli 1944 is overleden, zoals vermeld in de Middlesex County Times van 5 augustus 1944:

“Crouch – Op 30 juli 1944, op 59-jarige leeftijd, St Dunstan’s Road, Hanwell, W.7., is Herbert, geliefde echtgenoot van Emily Crouch, vredig overleden in zijn 66ste levensjaar.”

Een uitgebreid overlijdensbericht over Bob direct na zijn dood is al getoond. Een aanzienlijk aantal familieleden bracht echter als volgt eerbetoon aan hem in de Middlesex County Times van 6 oktober 1945:

“ Crouch – Ter nagedachtenis aan ‘Bob’, H.W. Crouch (sergeant R.A.C.), die op 7 oktober 1944 sneuvelde tijdens de bevrijding van Antwerpen.
Hij is een van de velen die alles hebben gegeven, zodat wij een nieuwe kans krijgen om een nieuwe wereld op te bouwen.
O dapper hart.
Zijn liefhebbende echtgenote, Mabel.

Crouch – Ter trotse en liefdevolle nagedachtenis aan mijn dierbare zoon en broer, sergeant H.W. (Bob) Crouch, gesneuveld in Nederland op 7 oktober 1944.
Zijn glimlachende gezicht en liefdevolle manieren  roepen mooie herinneringen op.
Hij had altijd een vrolijke glimlach en stierf geliefd door iedereen
Van mama, broers en zussen en tante Min.

Crouch – Ter nagedachtenis aan onze dierbare broer, sergeant Herbert (Bob) Crouch, gesneuveld in Nederland op 7 oktober 1944.
Mooie herinneringen zijn alles wat we nog hebben.
We hielden te veel van hem om hem ooit te vergeten
Van Sid, Win en Janet.

Crouch – Ter nagedachtenis aan onze dierbare broer, sergeant H.W. (Bob) Crouch, gesneuveld in Nederland, 7 oktober 1944.
Een liefhebbende broer, oprecht en vriendelijk
Zo was hij voor iedereen in hart en ziel
Van Louie en Bill.

Crouch – Ter trotse en liefdevolle nagedachtenis aan Bob, gesneuveld in Nederland, 7 oktober 1944.
Al het geluk dat je in het leven vond, deelde je in overvloed met de mensen om je heen. Waar je ook ging, daar was liefde, geluk, vriendelijke woorden en het gelach van kleine kinderen.
Mama en papa Bloomfield en Gwen.”

Bobs moeder, Emily Crouch, stierf in 1964 in Ealing en zijn vrouw, Mabel F. Crouch, stierf in 1996 in Watford.

Van de website FindMyPast: burgerlijke en parochiale geboorte-, huwelijks- en overlijdensakten; Engelse volkstellingen en registers uit 1939; kiesregisters; militaire archieven; Brits krantenarchief
Wikipedia – Inns of Court Regiment
Oorlogsdagboek van het Inns of Court Regiment van Traces of War
West Middlesex Gazette 3 oktober 1931
Middlesex County Times 5 augustus 1944
Middlesex County Times 28 oktober 1944
Middlesex County Times 6 oktober 1945

Research Elaine Gathercole, Tracey van Oeffelen