Charles Edward Golesworthy (dienstnummer 947759) sneuvelde op 16 april 1945 op 26-jarige leeftijd. Hij was kanonnier bij de Royal Artillery, 64 Medium Regiment. Hij werd aanvankelijk begraven in Margraten en vervolgens op 1 mei 1947 herbegraven in graf III. A. 11 op de Overloon Commonwealth War Graves Cemetery.

Er is nog geen foto van Charles Edward Golesworthy gevonden. Als iemand die dit leest een foto van hem heeft of meer informatie over hem – of als u hierna fouten in zijn biografie ziet, verzoeken wij u vriendelijk contact met ons op te nemen.

Familieachtergrond

Charles was de zoon van Joseph Charles en Mabel Mary Golesworthy uit Battersea, Londen. Mabel’s meisjesnaam was Bundy.

Charles’ vader, Joseph Charles Golesworthy, was de zoon van Caleb Samuel Golesworthy en Mary Ann Arthurs, die in 1865 in het district St James in Westminster waren getrouwd. Caleb en Mary Ann kwamen echter allebei uit Devon. Caleb werd in 1841 geboren in Honiton en Mary Ann in 1842 in de buurt van Tiverton. Tussen 1869 en 1888 kregen ze acht kinderen, waarvan Joseph de zesde was, geboren op 14 november 1881 in Battersea.

Caleb werkte in 1871 als monteur bij een transportbedrijf, daarna van 1881 tot 1911 als afwerker van rijtuigen en koetsen, en later in de spoorwegindustrie. In 1921 werd hij omschreven als meubelmaker.

In 1871 woonden Caleb en Mary met hun eerste kind in New Road, Sussex Street, Battersea, Wandsworth. In 1881 woonden ze met hun eerste vijf kinderen in Crichton Street 19, Clapham, Wandsworth. Ze hadden ook drie kostgangers. In 1891 woonden ze met alle acht kinderen in Gonsalva Road 19, Battersea, Wandsworth. Mary Ann Golesworthy stierf echter in 1896 in het district Wandsworth.

Op dat moment woonde Joseph op 59A Wix’s Lane Battersea in het huishouden van zijn zwager en zus, Frederick G. en Rose J. Martin, en hun twee kinderen. Joseph werkte nu als kernmaker in een messinggieterij.

In juni 1921 woonde Caleb, toen 80 jaar oud, in het Queenswood Boarding House, King’s Avenue, Clapham.

In de Streatham News van 8 mei 1925 werd gemeld dat Caleb S. Golesworthy, 84 jaar oud, een bewoner van de Swaffield Road Institution in Wandsworth, op 13 maart tijdens het sporten in de tuin was gevallen en zijn rechterbeen had gebroken. Hij werd naar het St James’ Hospital gebracht, waar hij op 27 april overleed. De doodsoorzaak was seniele aftakeling, versneld door het ongeval.

Charles’ moeder, Mabel Mary Bundy, was de dochter van Edward Bundy en Eliza Mary Moore, die in 1886 in het Londense district Strand waren getrouwd. Edward werd in 1859/60 geboren in Woolwich, Kent, en Eliza in 1859 in Devizes, Wiltshire. Tussen 1887 en 1890 kregen ze drie kinderen in Battersea, waarvan Mabel, geboren op 9 september 1887, de oudste was. De jongste stierf in het jaar dat ze werd geboren. Edward Bundy was timmerman of meubelmaker.

In 1891 woonden Edward en Eliza met hun twee overlevende kinderen op Lockington Road 14 in Battersea, Wandsworth. Eliza stierf echter in 1894 in Wandsworth op slechts 34-jarige leeftijd. Edward lijkt opnieuw te zijn getrouwd, want in 1901 woonde Edward met zijn vrouw Emma Bundy (geboren in 1859 in Aston Abbots, Buckinghamshire) op St Philip Street 14 in Battersea, samen met Edwards twee kinderen.

Het lijkt erop dat Emma Bundy in 1908 op 49-jarige leeftijd in South Stoneham, Hampshire, is overleden. In 1911 woonde Edward, nu als weduwnaar, op Gonsalva Road 70 in Battersea. Zowel Mabel als haar broer woonden bij hem. Mabel werkte als naaister. Ze woonden in dezelfde straat als waar de Golesworthy’s in 1901 hadden gewoond, dus mogelijk hebben ze elkaar gekend. Edward Bundy stierf in 1914 in Wandsworth op 54-jarige leeftijd.

Joseph C. Golesworthy trouwde in 1917 in Wandsworth met Mabel M. Bundy.

Charles E Golesworthy werd op 18 april 1919 geboren in Battersea, London. Hij was hun enige kind.

In 1921 woonden Joseph en Mabel Golesworthy samen met Charles op Ingelow Road 123 in Battersea. Joseph werkte als arbeider in een messinggieterij (Wray Ltd, Asgrove Road), maar was op dat moment werkloos. In september 1939 woonden ze nog steeds op hetzelfde adres. Joseph was kernmaker in een messinggieterij. Charles werkte als metaalbewerker (frezen, draaien enz.).

Joseph C. Golesworthy stierf in 1954 en Mabel Mary Golesworthy in 1973, beiden in Lambeth.

Militaire carrière

Charles E Golesworthy trad op 18 oktober 1939 toe tot de Royal Artillery, 64 Medium Regiment. Hij gaf als adres op: 123 Ingelow Road, Battersea SW8. Hij gaf zijn vader, Joseph Charles Golesworthy, op als zijn naaste familielid, eveneens woonachtig aan Inglelow Road.

Charles werd beschreven als 1,75 m lang en 63 kg zwaar. Hij had bruine ogen en donkerbruin haar. Zijn medische classificatie was A1. Zijn religie was Church of England. Hij had gewerkt als machinist technicus.
Bij zijn indiensttreding werd Charles als kanonnier ingedeeld bij de 212 Battery van het 64th Medium Regiment van de Royal Artillery. Het 64 (London) Medium Regiment RA (TA) werd in 1939 opgericht als een kopie van het 53 Medium Regiment met twee batterijen.

Charles werd op 14 november 1940 naar het Midden-Oosten gestuurd. Eerder in 1940 had Italië de oorlog verklaard aan Groot-Brittannië en Frankrijk en was het Egypte binnengevallen. Het grote garnizoen van het Gemenebest dat daar gestationeerd was, sloeg hen echter snel terug en drong hen in december 1940 terug naar de Italiaanse kolonie Libië.

In januari 1941 bevond de 212 Battery zich in Mena in Egypte. In februari ging het naar het 68 Medium Regiment om een 6 inch Howitzer Regiment voor Eritrea te vormen. Charles’ dienststaat bevestigt dat hij vanaf 15 februari 1941 in wat het Sudan genoemd wordt was en op 21 februari 1941 bij het 68th Medium Regiment werd ingedeeld.
De batterij bevond zich in maart in Eritrea, in mei in Libië en in juni in Syrië, voordat ze in augustus 1941 in Syrië weer werd herenigd met het 64 Medium Regiment. Op 15 augustus 1941 werd Charles benoemd tot Driver i/c. In oktober 1941 bevond het regiment zich in El Tahag in Egypte.

Ondertussen landde Erwin Rommels Panzerarmee Afrika in februari 1941 in Tripoli, ongeveer tegelijkertijd met het moment waarop Winston Churchill veel van zijn troepen terugtrok om in Griekenland te vechten. Na zijn aankomst in Libië drong Rommel de geallieerden in april 1941 snel terug naar Egypte. Hij omsingelde hen en versloeg hen bij elke gelegenheid. De geallieerden lieten een troepenmacht van voornamelijk Australische soldaten achter in de haven van Tobroek. Deze dappere soldaten weigerden Rommel toegang tot de Middellandse Zee.

Terug in Egypte hergroepeerden de geallieerde troepen zich als het Achtste Leger, waarvan het 64 Medium Regiment nu deel uitmaakte. Deze troepen lanceerden eind 1941 een tegenaanval – bekend als Operatie Crusader – om de belegerde ‘ratten van Tobroek’ te ontzetten, die bijna acht maanden lang stand hadden gehouden tegen de bombardementen van Rommel.

Slechts enkele maanden na Operatie Crusader, na bevoorrading en versterking uit Tripoli te hebben ontvangen, vielen de asmogendheden opnieuw aan, versloegen de geallieerden in de Slag om Gazala in juni en veroverden Tobroek. De asmogendheden dreven het Achtste Leger terug over de Egyptische grens. De 212 Battery werd teruggebracht tot 4 kanonnen en tijdens de terugtrekking gingen nog eens 250 manschappen verloren. Hun opmars werd in juli gestopt op slechts 90 mijl (140 km) van Alexandrië in de Eerste Slag om El Alamein. Deze vond plaats tussen 1 juli en 27 juli 1942. Tijdens deze slag werd Charles gevangengenomen.

Hij werd aanvankelijk vermeld als “vermist, waarschijnlijk gewond” in de Westelijke Woestijn, Egypte, op 6 juli 1942, maar dit werd al snel gewijzigd in gewoon “vermist”. Zijn vader lijkt pas op 7 augustus 1942 te zijn geïnformeerd over het feit dat hij vermist was en op 7 oktober 1942 dat hij niet gewond was.

Op 19 oktober 1942 bleek hij een krijgsgevangene in Italiaanse handen te zijn en op 29 oktober werd zijn vader hiervan op de hoogte gesteld. Zijn moeder ontving het volgende bericht van haar zoon: “Ik ben in orde, maak je geen zorgen, ik schrijf wanneer het kan, liefs.”

Vervolgens werd hij overgebracht naar Stalag IVA in Duitsland met krijgsgevangenenummer 247677. De datum van deze overplaatsing is onbekend, maar hij was daar zeker op 7 februari 1944, toen zijn vader hiervan op de hoogte werd gesteld. Dit kamp bevond zich in Hohenstein in Ostpreußen (krijgsgevangenenummer 247677). Het lag 20 mijl ten noordoosten van Dresden.

Zijn vader ontving een kaartje van hem waarin hij vertelde dat hij op 4 oktober 1944 was overgeplaatst naar Stalag IVF, maar het leger lijkt dit pas op 11 april 1945 te hebben opgemerkt. Stalag IVF lag in Hartmannsdorf, Saksen, ten westen van Dresden. De krijgsgevangenen werden ter plaatse ingedeeld bij verschillende Arbeitskommando’s (“werkdetachementen”). Het kamp werd in april 1945 door Amerikaanse troepen bevrijd.

Charles kwam om het leven door luchtaanvallen na de bevrijding op 16 april 1945. Zijn vader werd hier pas op 1 augustus 1945 van op de hoogte gebracht.

In Overloon ligt Charles naast Robert Stanley Bertram Jones, die op dezelfde manier om het leven kwam, een dag voor Charles, ook na de bevrijding van Hartmannsdorf.

Charles had 5 jaar en 181 dagen in het leger gediend, waarvan 1 jaar en 234 dagen in Noord-Afrika en 2 jaar en 285 dagen als krijgsgevangene.

Hij werd onderscheiden met de 1939-45 Star, Africa Star en 1939/45 War Medal.

Joseph C. Golesworthy stierf in 1954 en Mabel Mary Golesworthy in 1973, beiden in Lambeth.

Van de website FindMyPast: Burgerlijke en parochiale geboorte-, huwelijks- en overlijdensakten; Engelse volkstellingen en registers uit 1939; militaire dossiers, kiesregisters
Ancestry Militaire dossiers
Service Record van Charles Edward Golesworthy van National Archives reference WO 423/191024
Streatham News 08 mei 1925
Wikipedia Stalag IV-A en Stalag IVF, North African Campaign
https://ra39-45.co.uk/units/medium-regiments/64-london-medium-regiment-rata
https://history.companyofheroes.com/el-alamein/battle-of-el-alamein-ww2/

Research Sue Reynolds, Elaine Gathercole