Gray | John Henry
Biografie
John Henry Gray sneuvelde op 11 mei 1945 aan zijn verwondingen tijdens een verkeersongeluk. Hij was toen 42 jaar oud en was Bombardier (service number 883381) bij de Royal Artillery. Hij werd begraven op de Amerikaanse Militaire begraafplaats in Margraten in Nederland en op 1 mei 1947 herbegraven op Overloon War Cemetery in graf IV.A.1.
Familiegeschiedenis
John Henry Gray werd geboren op 29 januari 1903 in Old Kilpatrick, Dunbartonshire in Schotland. Zijn ouders waren John Gray (1863-1927) en Annie McKeever (1878-1956).
Zijn broers en zussen waren: Helen Gray (1898-1898), Margaret Gray (1900-1985), Patrick Gray (1901-), Mary Gray (1904-), Anne Gray (1906-1997), Bella Gray (1907-1992), Sissy Gray (1908-1911), Winnifred Gray (1911-), Thomas Gray (1915-1955) en William Gray (1916-1977).
Hij trouwde op 27 juli 1923 met Agnes Doyle in Paisley en ging daar wonen op 13 Underwood Lane. Later woonden zij op 96 Seedhill Road eveneens in Paisley.
Zij kregen zes kinderen die allemaal in Paisley geboren werden: John 22-10-1924, Margareth Doyle 25-09-1926, William Henry 31-08-1928, Thomas 06-06-1930, Agnes 16-01-1933 en Terence 21-08-1936.
John werkte als vrachtwagenchauffeur.
Zijn familie is onlangs gevonden waardoor wij als stichting hopen een foto te ontvangen van John en wellicht meer achtergrondinformatie over zijn leven en dat van zijn familie.
Militaire carrière
John schreef zich op 12 mei 1938 in voor het Royal Regiment of Artillery, bij het recruiting bureau van de 156th Infanterie Brigade.
Op 29 september 1939 werd hij gemobiliseerd in het Britse leger, kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Zijn mobilisatie vond plaats te Stranraer, Schotland, waarna hij werd ingezet voor dienst binnen het Verenigd Koninkrijk
Zijn eerste plaatsing was bij het 5e bataljon van The King’s Regiment, een infanterie-eenheid van de Territorial Army. In deze beginperiode bestonden hun taken voornamelijk uit thuisverdediging, waaronder het bewaken van vitale infrastructuur, havens en communicatielijnen, evenals militaire opleiding en paraatheidsdiensten. Het bataljon was voornamelijk gestationeerd in Noordwest-Engeland en Zuid-Schotland, gebieden van strategisch belang in de vroege oorlogsjaren.
In 1940, toen de Duitse luchtaanvallen op Groot-Brittannië toenamen, werd hij overgeplaatst van de infanterie naar de Royal Artillery. Na omscholing aan een Basic Artillery Training Centre werd hij geplaatst bij de 225th Heavy Anti-Aircraft Battery.Hiermee werd hij onderdeel van de Britse luchtafweer tijdens de Slag om Engeland en de daaropvolgende Blitz.
Naast zijn taken als artillerist werd hij formeel aangesteld als Vehicle Mechanic (voertuigmonteur) en was hij verplicht een erkende technische vakbekwaamheid te onderhouden. Zijn werkzaamheden omvatten het onderhoud en de reparatie van militaire voertuigen, trekkers voor luchtafweergeschut en bijbehorende apparatuur, die essentieel waren voor de inzetbaarheid van Heavy Anti-Aircraft eenheden. Op 12 januari 1944 werd hij officieel ingedeeld als Vehicle Mechanic, Group A, Class III, waarmee hij werd erkend als een vakbekwame uitvoerende monteur.
In zijn Service Record is te zien dat hij bij diverse onderdelen van de Royal Artillery werkzaam was in de periode 1941-1944. In de beginjaren van de oorlog diende hij bij het 58 Anti Tank Regiment, het 223 Anti Tank Regiment, bij het 3e Reserve Regiment en in juni 1943 sloot hij zich aan bij het 97 Anti Tank Regiment.
Gedurende deze periode maakte hij een gestage rangontwikkeling door. Hij werd bevorderd van Gunner tot Lance Bombardier, vervolgens tot Bombardier, en vervulde daarna functies als Acting Bombardier en War Substantive Bombardier. Hij bleef gedurende deze jaren in Engeland en zou later meevechten op het Noord-Westelijk front.
Frankrijk
Op 17 juni 1944 kwam hij aan in Frankrijk, als onderdeel van de 21e Army Group.
De 21e Legergroep stond onder bevel van generaal (later veldmaarschalk) Bernard Montgomery.
Tijdens de gevechten in Normandië was deze Legergroep onder andere betrokken bij de Slag om Caen en gevechten om de Zak van Falaise. Na Operatie Dragoon vormde de 21e Legergroep de linkerflank van de geallieerde opmars in Noordwest-Europa. Het werd verantwoordelijk voor de verovering van de havens en het uitschakelen van de V-1 en V-2–lanceerbases die langs de kusten van Frankrijk en België lagen. Op 4 september 1944 werd de Belgische havenstad Antwerpen veroverd.
België
Op 20 december 1944 wordt John toegevoegd aan de 31 Reinforcement Holding Unit welke onder de 101 Reinforcement Group viel. Deze unit was al een paar maanden in dit gebied en bestond voornamelijk uit Royal Artillery officiers en andere rangen, die uit diverse regimenten aangeleverd werden. Er werd zeer veel getraind, van kaartlezen tot schietoefeningen, geweeroefeningen, wapentraining en voertuigtraining. Maar ook personal training om op kracht te blijven en regelmatig werd er een pot gevoetbald.
De unit was gelegerd in Bourg Leopold, In België wat 70 km ten zuidoosten van Antwerpen ligt.
Leopoldsburg (Bourg-Léopold) was tijdens WOII een belangrijke strategische militaire locatie, met het Kamp van Beverloo. Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd het kamp bezet door Duitse troepen. Een deel van het kamp werd ook door de Duitsers gebruikt als krijgsgevangenenkamp. Na de Slag om Frankrijk, werden 10.000 leden van de Hitlerjugend, die de 12e SS-Panzerdivisie Hitlerjugend vormden, in het kamp getraind. Tijdens de oorlog werd het ook gebruikt als doorgangskamp voor de Holocaust. In mei 1944 werd het kamp gebombardeerd door de geallieerden en werd er hevig gevochten, met vele verliezen tot gevolg.
De maanden januari en februari 1945 in Bourgh Leopold waren relatief rustig, met af en toe aanvallen door vijandige vliegtuigen maar verliepen met normale ondersteuningsactiviteiten.
Nederland
In april vertrok de unit in 3 groepen per trein naar Gennep aan de Maas in Noord-Limburg in Nederland.
Na de realisatie van twee cruciale Maasbruggen door de Britse genie, verrees in april 1945 aan de rand van Gennep een indrukwekkend tentenkamp in de Maaskemp. Dit grootschalige transitkamp, dat door zijn omvang en structuur bijna op een echt dorp leek, speelde een sleutelrol in de logistiek van de geallieerde opmars.
Verschillende Britse regimenten maakten gebruik van deze faciliteit om op adem te komen tijdens hun reis van of naar het front in Duitsland, waarbij de aan- en afvoer van de troepen gestroomlijnd verliep via de spoorverbinding van het “Duits lijntje”. Omdat het kamp in de Maaskemp een doorgangskamp was, zag Gennep een constante stroom van wisselende regimenten; dit waren zowel troepen die vers van de boot uit Engeland kwamen als eenheden die na zware gevechten in Frankrijk en Duitsland terugkeerden voor verlof of hergroepering. Daarnaast waren er, zeker tijdens de aanloop naar de bevrijding, grote groepen Britse artilleristen in de directe omgeving aanwezig om de verdere opmars naar het Reichswald te ondersteunen.
De eerste groep van de Unit van John arriveerde op 18 april, de tweede op 19 en de 3e op 20 april. Zij verbleven in tenten of huizen. Sommige huizen waren waterdicht, maar allen verkeerden in “filthy” (smerige) conditie zoals in de War Diary beschreven staat. Hun taken bestonden uit normale ondersteuning en daarnaast kregen ze de opdracht om dagelijks met drie escortes van 3 officiers en 100 andere rangen krijgsgevangenen naar Duitsland te begeleiden.
Van 1 tot 7 mei werden deze transporten met krijgsgevangenen uitgevoerd. De verblijfsaccommodaties in Gennep werden tot het uiterste benut, aangezien elke trein dagelijks tussen de 800 en 1000 militairen aanvoerde. Het was een noodsituatie maar het betekende wel dat de unit elke dag 1250 “reinforcements” kon inzetten daar waar het ’t hardste nodig was. Naarmate de vijandelijkheden afnamen liep dat terug tot 500 tot 600 en werd afgestemd wat de rol van Reinforcement Holding Unit verder zou zijn.
Op 11 mei 1945 kwam John Gray helaas, op tragische wijze om het leven bij een ernstig verkeersongeval. Zijn vrouw Agnes kreeg te horen dat hij Duitse krijgsgevangenen vervoerde en dat een brug waar hij overheen reed was voorzien van mijnen, waardoor deze explodeerde en hij om het leven kwam. Uit zijn Service Record blijkt dat er te weinig bewijs was om een schuldige aan te wijzen. Zijn dood werd gemarkeerd als Killed in Action.
Hij werd begraven op de Amerikaanse militaire begraafplaats in Margraten in Zuid-Limburg in graf CCC-2-33. Op 1 Mei 1947 werd hij herbegraven op Overloon War Cemetery in graf IV.A.1.
John ontving voor zijn militaire acties de volgende medailles:
1939-1945 Star
France & Germany Star
Defence Medal
War Medal 1939-1945
