Martin | William Henry
Biografie
William Henry Martin stierf op 12 oktober 1944. Hij was 29 jaar oud en was soldaat bij het Royal Berkshire Regiment maar was ten tijde van zijn dood verbonden aan het 1st Battalion van het Suffolk Regiment (Service No. 5343772). Hij werd aanvankelijk begraven op Begraafplaats Th.J. Janssen, Overloon en later herbegraven in Graf II.E.8 op de Oorlogsgravenbegraafplaats Overloon op 20 mei 1947.
Er is nog geen foto van William gevonden. Als iemand die dit leest een foto van hem heeft of meer informatie over hem – of als hij of zij fouten in zijn biografie hieronder ziet, kan hij of zij dan contact opnemen met de Stichting?
Familieachtergrond
William Henry Martin was de zoon van Henry Martin en Florence M. Ash, die op 12 maart 1915 in de parochiekerk in Southfleet, nabij Dartford, waren getrouwd. Henry werd in 1891 in Southfleet geboren, terwijl Florence op 24 mei 1892 in Blackheath in Londen werd geboren. Ze kregen de volgende kinderen, allemaal in Southfleet: William Henry op 15 juli 1915, James R. in 1918, George Thomas (bekend als Thomas) in 1920, Frederick L. op 8 juni 1924, Kathleen Joan (bekend als Joan) in 1929 en Edward J. in 1930. Edward zou echter begin 1931 zijn overleden.
Henry Martin was op 2 juli 1915 lid geworden van het Queen’s Own (Royal West Kent) Regiment (dienstnummer 8683). Florence werd genoemd als zijn nabestaande. Zij woonde op 2 Brakefield Place, Southfleet Kent. Henry had gewerkt als landarbeider. William Henry Martin wordt in zijn dienststaat vermeld als geboren op 15 juli 1915, slechts een week of twee nadat zijn vader in dienst was getreden.
In 1921 woonden Henry en Florence op Brakefield Place 4 in Southfleet, Kent. Henry was opnieuw landarbeider. Bij hen woonden hun eerste drie kinderen, waaronder William.
Aangenomen wordt dat Henry Martin in 1930 op 40-jarige leeftijd is overleden, waardoor Florence achterbleef met vijf kinderen in de leeftijd van 1 tot 15 jaar en nog een kind op komst. Helaas stierf ook dat kind binnen enkele maanden.
In september 1939 woonde Florence op Axtane 26 in Southfleet. Ze was weduwe en werkte als landarbeider. Alleen Frederick en een ander, niet bij naam genoemd kind (vermoedelijk Kathleen Joan) woonden nog bij haar. Het lijkt erop dat William, James en George Thomas toen al het ouderlijk huis hadden verlaten. Axtane 26 bleef nog vele jaren na de dood van zijn moeder het huis van Frederick en zijn gezin.
Militaire carriëre
William Henry Martin meldde zich op 16 mei 1940 aan bij het leger. Hij gaf als adres op: 42 Warren Road, Wilmington, Dartford, Kent. Hij verklaarde dat hij op 15 juli 1915 was geboren in de parochie Southfleet bij Gravesend. Hij gaf aan dat hij lid was van de Church of England. Op het moment dat hij in dienst trad, was hij ongehuwd. Hij was medisch geschikt voor graad A1 en zijn beroep bij indiensttreding was vrachtwagenchauffeur.
Hij gaf aanvankelijk zijn moeder, mevrouw F.M. Martin, woonachtig te 26 Axetane Villas, West Wood, nabij Gravesend, op als zijn naaste familielid.
Hij werd aanvankelijk als soldaat geplaatst bij het Infantry Training Centre van het Royal Berkshire Regiment. Er werd vermeld dat hij zich had aangemeld onder de National Services (Armed Forces) Act 1939 als chauffeur-monteur groep D (klasse II). Er werd echter ook vermeld dat hij bij zijn aanmelding terugkeerde naar het normale salaris. Hij werd op 22 juni 1940 geplaatst bij het 8e (veld)bataljon.
Op 18 februari 1941 werd hij opnieuw gestationeerd bij een Infanterie Opleidingscentrum, en vervolgens op 21 april 1941 bij een soort kamp in Aintree in Liverpool. Op 21 juni 1941 werd hij hier niet langer aan verbonden. Vervolgens werd hij op 14 augustus 1981 toegevoegd aan het 53e Compagnie Pioneer Corps, gevolgd door een toevoeging aan het 294e (F) Compagnie Pioneer Corps op 22 augustus. Op 25 augustus 1941 werd hij hieruit ontheven.
Vervolgens werd hij op 10 september 1941 overgeplaatst naar het 5e Bataljon van de Royal Berkshires.
Hij volgde een cursus in Walberswick, Suffolk, die hij op 29 november 1941 afrondde. Hij werd gecertificeerd als chauffeur-monteur van klasse II, groep E, hoewel andere documenten zijn graad als D vermelden.
Waarschijnlijk ontmoette hij zijn toekomstige vrouw toen hij in Suffolk was. Hij trouwde op 21 juli met Florence Amy Brown in de parochiekerk in Diss, Norfolk.
De Diss Express van 24 juli 1942 berichtte als volgt over het huwelijk:
“Het huwelijk vond plaats in de St. Mary’s Church op dinsdag tussen juffrouw Florence Amy Brown, enige dochter van de heer en mevrouw W. F. Brown van Denmark Street 49, en soldaat William Henry Martin, oudste zoon van mevrouw en wijlen de heer H. Martin uit Gravesend, Kent. De bruid werd door haar vader weggegeven en droeg een poederblauw tweedelig pak met een marineblauwe hoed en schoenen. Ze droeg een boeket van lichtroze rozen en varens. Het bruidsmeisje was juffrouw Joan Martin (de zus van de bruidegom), die een erwtgroene tafjurk met gouden versieringen droeg, met een bijpassende hoofdtooi. Ze droeg een boeket siererwten en als sieraad een armband. De kapelaan (dominee E. Bailey) voltrok de ceremonie en de taken van getuige werden vervuld door de heer Fredk. Goddard (oom van de bruid). Mevrouw Sadleir begeleidde op het orgel de hymnen ‘Lead us Heavenly Father’ en ‘Love Divine all Love excelling’ en speelde ook passende muziek. Bij het verlaten van de kerk overhandigde de kleine Jean Howard de bruid een zilveren hoefijzer. Er werd een receptie gehouden in het huis van de ouders van de bruid, waar verschillende gasten werden ontvangen, waarna de heer en mevrouw Martin vertrokken voor een korte huwelijksreis in Kent. Het gelukkige paar ontving vele nuttige geschenken en cheques, waaronder een van de collega’s van mevrouw Martin bij de International Stores in Diss. Voordat hij bij het leger ging, werkte soldaat Martin als automonteur.
Florence was geboren op 11 december 1906 en was de dochter van William Frederick Brown (geboren op 11 december 1884 in Spitalfields, Londen) en Alice Maud Rawles (geboren op 15 september 1881 in Bethnal Green, Londen), die in 1905 in Bethnal Green waren getrouwd. William was werktuigbouwkundig monteur geweest, maar in 1939 was hij hulpbrievenbezorger. In 1939 woonde Florence bij haar ouders in Denmark Street 49 en werkte ze als winkelbediende in een kruidenierswinkel.
Na zijn huwelijk veranderde William zijn nabestaande in zijn vrouw, mevrouw W. Martin, in Denmark Street 49, Diss, Norfolk.
Florence beviel begin 1944 in de omgeving van Diss van een dochter, Lucy A. Martin.
Op 11 april 1944 werd William voor 14 dagen in de kazerne opgesloten en verloor hij een dagloon omdat hij van 8 tot 9 april 1944 zonder verlof afwezig was geweest. Is het mogelijk dat hij zijn dochter was gaan bezoeken?
Het 5e Bataljon Royal Berkshires had van 1939 tot D-Day in juni 1944 in Engeland getraind. Het bataljon bracht het begin van 1944 door met de voorbereiding op hun rol als strandbataljon bij de aanstaande landing in Normandië, maar was ook een volledig getraind en uitgerust infanteriebataljon. Ze landden op Juno Beach als onderdeel van de Canadese 3e Divisie. Ze boden infanterieondersteuning aan No.8 Beach Group, die betrokken was bij het lossen van voorraden en voertuigen en het laden van gewonden en krijgsgevangenen voor de terugreis, soms onder zwaar vuur. William vertrok pas op 20 juni 1944, twee weken na D-Day, naar Noordwest-Europa. Hij zou zich dan echter bij zijn bataljon hebben aangesloten bij deze activiteiten op de stranden.
Naarmate de tijd verstreek en de situatie stabiliseerde, werden hele pelotons overgeplaatst naar andere eenheden die versterking nodig hadden vanwege slachtoffers op het slagveld. Op 26 augustus was het bataljon teruggebracht tot zestien officieren en 136 manschappen.
Op 3 september werd William toegewezen aan het 1e Bataljon van het Suffolk Regiment. Dit bataljon was op D-Day op Sword Beach geland en was betrokken bij de aanval op en verovering van het Hillman Fort. Ze rukten verder op door Frankrijk en België, waarbij ze zware gevechten leverden die veel levens kostten bij Chateau de la Londe en Tinchebrai. De laatste slag, halverwege augustus, maakte een einde aan de operaties van het 1e Suffolk in Noordwest-Frankrijk. Ze hadden veel slachtoffers geleden en in de tweede helft van augustus begonnen de versterkingen te arriveren. Van 20 augustus tot 3 september, de dag waarop William bij het bataljon werd ingedeeld, konden ze uitrusten en trainen in La Chapelle au Moine. Die dag maakten ze een lange tocht naar een klein dorpje genaamd Farceaux, net over de Seine, waar ze 13 dagen bleven en waar de mannen weer konden uitrusten en herstellen.
Op 16 september trok het 1st Suffolks België binnen en trok vervolgens door naar Nederland, waar het op 1 oktober Molenhoek, net onder Nijmegen, bereikte. Van daaruit zwenkten ze naar het zuiden, passeerden Mook en Rijkevoort en naderden het bezette Overloon vanuit het noorden. Het doel was om Overloon aan te vallen en de vijandelijke uitloper ten westen van de Maas te zuiveren in wat bekend stond als Operatie Aintree. De aanval op Overloon werd door hevige regen en modderige omstandigheden uitgesteld tot 12 oktober ’s middags. Het plan was dat het 1st Suffolk Regiment rechts zou aanvallen, terwijl het 2nd Battalion van het East Yorkshire Regiment links zou oprukken.
Bij die aanval op die dag kwamen één officier en negen manschappen van het 1e Bataljon van het Suffolk Regiment om het leven, waaronder William Henry Martin, en raakten nog eens twee officieren en 55 manschappen gewond. Overloon werd op 14 oktober met succes bevrijd, maar tegen een hoge prijs in mensenlevens.
Het volgende verscheen in de Diss Express van 3 november 1944: “Martin – Op 12 oktober in Nederland, soldaat W.H. Martin, geliefde echtgenoot van Florence Martin, Denmark Street 49, gesneuveld. Tot we elkaar weerzien.”
William had 4 jaar en 150 dagen gediend, waarvan 115 dagen in Noordwest-Europa. Hij ontving de volgende medailles: 1939-45 Star, France & Germany Star, Defence Medal en War Medal 1939-45.
Zijn persoonlijke bezittingen werden op 20 januari 1945 naar zijn vrouw gestuurd op Denmark Street 49 in Diss. Ze bestonden uit een gouden ring en een notitieboekhoes. Ze kreeg een pensioen van £ 1/12/6 toegekend, dat op 29 januari 1945 inging, en ook een toelage van 11 shilling voor hun kind.
Van Williams nicht is bekend dat zijn broer, James R. Martin, ook in de oorlog is omgekomen.
Williams moeder, Florence M. Martin, stierf in het voorjaar van 1945, slechts enkele maanden na haar oudste zoon. Zij en haar man liggen begraven in een ongemarkeerd graf in Southfleet.
Williams vrouw is nooit hertrouwd. Ze stierf op 8 maart 1972. Haar adres was 38 Denmark Street, Diss.
In 2017 onthulde de parochieraad van Southfleet een gedenkplaat voor de mannen uit Southfleet die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen op Sedley’s School. Hieronder vallen William Henry Martin en tien andere mannen.
