Kenneth McTernan stierf op 17 oktober 1944 aan zijn verwondingen terwijl hij als korporaal diende in het 2e bataljon van het East Yorkshire Regiment (dienstnummer 14413570). Hij was 19 jaar oud. Hij werd aanvankelijk begraven op de begraafplaats De Kleffen in Overloon en later herbegraven op de begraafplaats van de Overloon War Graves Commission. Op zijn graf staat de inscriptie ‘He died in glory without fear’ (Hij stierf in glorie zonder angst).

Militaire carrière

Kenneth McTernan meldde zich in 1942 aan toen hij 17 was. Hij had zijn 13-jarige nichtje Dorothy gevraagd om zijn penvriendin te worden terwijl hij weg was.

Nadat het 2e Bataljon van het East Yorkshire Regiment in 1940 uit Duinkerken was geëvacueerd, keerde het terug naar het Verenigd Koninkrijk en bracht het enige tijd door met het voorbereiden van de verdediging aan de zuidkust. In 1942 onderging het een training voor de aanval op Dieppe in Frankrijk op 19 augustus, maar de Canadezen namen deze aanval uiteindelijk voor hun rekening. Voor D-Day ging het bataljon naar Schotland voor een training in strandaanvallen.

Het nam vervolgens deel aan de landingen op D-Day in juni 1944 en verloor daarbij veel manschappen. Eind juli, toen het bataljon via de Orne was teruggekeerd naar Beuville, nabij Caen in Frankrijk, kreeg het aanzienlijke versterking. Het speelde een rol bij de verovering van een verkeersknooppunt bij Vire, maar nam daarna niet meer deel aan de Slag om Normandië. In september waren ze in België en staken ze met succes het Scheldekanaal over als onderdeel van de noodlottige operatie Market Garden. Op 26 september kwamen ze aan in Gemert in Nederland, waar ze een geweldig welkom kregen.

In oktober was het bataljon betrokken bij enkele van de zwaarste gevechten sinds eind juni, te midden van aanhoudende regen en modder. Het speelde een rol bij de verovering van Overloon op 12 tot 15 oktober, waarbij 49 slachtoffers vielen.

Op 16 oktober kreeg het bataljon nieuwe orders om Venray aan te vallen. Door vertragingen kwam het bataljon onder vuur van rookgranaten en kon het pas om 17.00 uur vertrekken. Een militair zei: “Het was een van die gevallen waarin je onder vuur niets te doen hebt en maar moet wachten, waardoor de zenuwen erg op scherp staan”. Toen ze eenmaal vertrokken, vorderden ze maar langzaam omdat de sporen moeilijk te volgen waren en sluipschutters in de omgeving “mensen nogal nerveus maakten in het donker”. Tegen de avond bereikten ze Brabander.

De volgende dag werd de aanval op Venray voortgezet. C-compagnie werd opgehouden bij het binnendringen van de plaats, terwijl A-compagnie Venray bereikte maar daar in een zeer chaotische huis-aan-huisgevecht verwikkeld raakte. D-compagnie, die C-compagnie volgde, kwam onder zwaar vuur te liggen, met slachtoffers tot gevolg. De vijand bleef de weg van Venray naar Brabander beschieten. B-compagnie rukte op achter A-compagnie, die een brouwerij had bereikt, maar door de duisternis moesten beide compagnieën een positie innemen voor de nacht. D-compagnie bereikte de plaats en rukte op voorbij hun doel, waardoor ze het centrum vóór de andere compagnieën bereikten, maar tot 4 uur ’s ochtends werden ze geconfronteerd met huis-aan-huisgevechten rond het dorpsplein. Vijandelijke patrouilles drongen de plaats binnen en de zware vijandelijke beschietingen hielden de hele nacht aan.

Bij het eerste daglicht op 18 oktober hadden de Duitsers zich teruggetrokken en was de strijd voorbij, met negen gesneuvelde soldaten, 41 gewonden, waaronder een officier, en elf vermisten. Op 17 oktober bezweek Kenneth McTernan aan zijn verwondingen.

Zijn nicht Dorothy, nu 96 jaar oud, kan bevestigen dat hij omkwam tijdens een man-tegen-mangevecht bij het ontruimen van een huis. Het lijkt erop dat hij besloot om een bepaald huis als eerste binnen te gaan in plaats van een van zijn ondergeschikten, en dat hij toen werd neergeschoten.

Overlevenden herinneren zich dat de gevechten in Venray bijzonder hevig waren en dat al hun training goed van pas kwam. De divisiecommandant beschreef de troepen van de 3e Divisie tijdens deze gevechten als “wanhopig dappere soldaten met een geweldige vechtlust” en concludeerde dat de omstandigheden waaronder ze hadden gevochten “behoorlijk bloederig” waren.

Familieachtergrond

Kenneth werd in 1925 in Wakefield geboren als zoon van Arthur McTernan en Annie Young, die daar op 18 mei 1924 waren getrouwd. Bij hun huwelijk werd Arthur omschreven als slager, woonachtig op Stanley Road 118, en Annie als huishoudelijke hulp, woonachtig op Bagnall Terrace 8. Arthur was op 10 september 1899 in Wakefield geboren en Annie op 26 oktober 1901 in Castleford. Kenneth had een jongere zus, Margaret, die in 1928 in het district Pontefract was geboren. Ze is waarschijnlijk nooit getrouwd geweest.

In 1939 woonden Arthur en Annie op Stanley Road 152 in Wakefield. Arthur werkte als slachter. Er waren twee gesloten dossiers die wezen op de aanwezigheid van kinderen, vermoedelijk Kenneth en Margaret. Arthur stierf in 1966 op 67-jarige leeftijd in het district Hemsworth en Annie stierf in 1983 op 82-jarige leeftijd in Wakefield.

Kenneths vaders familie

Arthur McTernans ouders waren John en Elizabeth Ann McTernan (geboren Ashton). John was geboren in 1867 en Elizabeth rond 1869, beiden in Wakefield. Aangenomen wordt dat ze minstens 9 kinderen hadden, allemaal geboren in Wakefield tussen 1890 en 1901, hoewel bekend is dat er 2 op jonge leeftijd zijn overleden.

Het is duidelijk dat de McTernans en ook de Ashtons een sterke interesse hadden in het slagersvak.

In 1891 woonden John en Elizabeth met Elizabeths moeder Mary Ann Ashton, die weduwe was, op Providence Street 44 in Wakefield, samen met twee van hun kinderen. Elizabeths broer woonde ook bij hen. John was slachthuisarbeider. Elizabeth woonde in 1881, vóór haar huwelijk, op hetzelfde adres met haar moeder, die weduwe was, en vier van haar volwassen zonen, van wie er drie in de slagerij werkten.

In 1901 woonden John en Elizabeth in hun eigen huis aan New Street 87 in Wakefield met zes van hun kinderen, waaronder Arthur. John werd nu omschreven als veeslachter. In 1911 woonden ze aan Savile Street 8 in Wakefield met zes van hun kinderen, waaronder Arthur. John was nu algemeen vervoerder.

Op 6 mei 1918 meldde Arthur McTernan zich op 17-jarige leeftijd aan bij de RAF. Hij werd omschreven als slager. Als naaste familielid werd Elizabeth McTernan uit Duke of York Street 51 in Wakefield opgegeven. Zijn dienstnummer was 164206. Op 3 mei 1919 werd hij overgeplaatst naar de RAF Reserve. Arthurs broers Harry en John dienden ook in de Eerste Wereldoorlog.

In 1921 woonden John en Elizabeth met zes van hun kinderen, waaronder Arthur, in Duke of York Street 51 in Wakefield. De meeste kinderen werkten. John werd opnieuw omschreven als slachter en werkte voor verschillende slagers in Wakefield. Arthur werkte als slagersassistent voor D. Bolland.

John McTernan stierf in 1929 in Wakefield, dus in 1939 was Elizabeth weduwe en woonde ze in Clarendon Street 2 in Wakefield. Bij haar woonden drie ongehuwde kinderen in de leeftijd van 38 tot 47 jaar. Er waren ook drie gesloten dossiers die wezen op de aanwezigheid van andere kinderen, maar het is niet zeker van wie deze waren.

Elizabeth A McTernan stierf in 1943 in Wakefield, dus noch zij, noch haar man hebben ooit het overlijden van hun kleinzoon meegemaakt.

De familie van Kenneths moeder

Annie Young was de dochter van William Young en Alice Vickers, die in 1896 in het district Pontefract trouwden. William Young werd rond 1867 in Malton geboren (hoewel één document Riccall vermeldt). Alice werd op 4 juni 1874 geboren in Wellington, Shropshire. Tussen 1896 en 1906 kregen ze zes kinderen. Eén kind stierf echter op jonge leeftijd.

In 1901 woonden William en Alice met hun eerste twee kinderen op Bridge Street 51 in Castleford. William werkte als arbeider voor de County Council.

In 1911 woonden zij in Bridge Street 5 in Castleford. William was nog steeds arbeider, maar werkloos. Zij hadden vier kinderen, waaronder Annie, terwijl een vijfde kind bij twee ooms en haar grootouders van moederskant, Elizabeth en George Vickers, woonde. Het lijkt erop dat zij tussen 1874 en 1877 van Shropshire naar Yorkshire waren verhuisd.

In juni 1921 woonden William en Alice met drie van hun kinderen in Bridge Street 85 in Castleford. William stond nu te boek als invalide.

Annie woonde en werkte in die tijd als huishoudelijke hulp bij Shu Hobson en Mary Louisa Bates in Gledholt, Birkenshaw, Yorkshire, vlakbij Dewsbury. Shu was in 1866 in Huddersfield geboren en was meesterspinner, terwijl Mary Louisa in 1875 in Gildersome was geboren. Hun zoon Geoffrey Bates, geboren in 1902 in Yorkshire en textielstudent, woonde daar ook, evenals een andere dienstbode, Alice Guest, geboren in 1890 in Barnsley.

In september 1939 lijkt William Young te zijn overleden en was Alice weduwe en woonachtig in Elridge Street 4 in Castleford. Twee dochters woonden nog thuis, evenals een van Alice’s kleinkinderen.

Alice Young is vermoedelijk in 1949 overleden in het district Pontefract.

Van de website FindMyPast: Burgerlijke en parochiale geboorte-, huwelijks- en overlijdensakten; Engelse volkstellingen en registers van 1939; kiesregisters; militaire dossiers

Informatie over het East Yorkshire Regiment uit een proefschrift geschreven door Tracey Craggs voor haar doctoraat aan de afdeling Geschiedenis van de Universiteit van Sheffield in 2007: “An ‘Unspectacular’ War? Reconstructing the history of the 2nd Battalion East Yorkshire Regiment during the Second World War” (Een ‘onopvallende’ oorlog? Reconstructie van de geschiedenis van het 2e Bataljon van het East Yorkshire Regiment tijdens de Tweede Wereldoorlog).
2e Bataljon East Yorkshire Oorlogsdagboek

Foto en hulp van Dorothy Hirst (nicht van Kenneth) en Christopher McTernan (achterneef van Kenneth)

Research Elaine Gathercole