Henry Frederick Speller (dienstnummer 5833128) sneuvelde op 14 oktober 1944. Hij was soldaat in het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment. Hij werd aanvankelijk begraven op de begraafplaats Th. J. Janssen in Overloon en vervolgens op 19 mei 1947 herbegraven in graf III. C. 8 op de Overloon Commonwealth War Graves Cemetery. Op zijn grafsteen staat de inscriptie: “God neemt onze dierbaren weg uit onze huizen, maar nooit uit onze harten”.

Familieachtergrond

Henry Frederick Speller werd op 27 december 1913 geboren in het district Dunmow in Essex. Hij was het enige kind van Henry Francis Speller en Rosina Jane Bailes, die in 1906 in het Londense district Poplar waren getrouwd. Henry (sr.) werd op 3 september 1881 geboren in de parochie Takeley in Essex en Rosina in 1882 in de parochie Stepney.

In 1911 woonden Henry en Rose in The Street, Takeley, Essex. Henry werkte als landarbeider. In juni 1921 woonden ze nog steeds op dezelfde plek, maar nu woonde de jonge Henry ook bij hen. Henry (sr.) werkte nu als arbeider bij een kwekerij voor de heer Schmassmann, kweker in Takeley.

Helaas overleed Henry’s moeder, Rosina, in 1929 in het district Chelmsford in Essex, op 47-jarige leeftijd.

In september 1939 woonde Henry Frederick Speller samen met zijn weduwnaar-vader op nr. 1 Gate Cottage, Dunmow Road, Takeley, Hope End Green, Dunmow, Essex. Henry (sr.) werkte als landarbeider en Henry (jr.) als hooiperser.

Henry (jr.) trouwde op 2 maart 1940 in Dunmow, Essex, met Evelyn May Hayden.

Evelyn werd op 8 augustus 1914 geboren in het district Bishop’s Stortford in Hertfordshire als dochter van Walter Hayden en Fanny Marshall, die in 1913 in Bishop’s Stortford in Hertfordshire waren getrouwd. Walter werd op 27 maart 1887 geboren in Henham, Essex, en Fanny op 8 april 1890 in West Wickham, Cambridgeshire.

Ze kregen de volgende kinderen: Evelyn May op 8 augustus 1914 en Margery Jane op 24 oktober 1916, beiden in Bishop’s Stortford, vervolgens Jessie G. op 29 januari 1924 en Kathleen M. in 1925 in het district Saffron Walden in Essex.

In juni 1921 woonden Walter en Fanny in Rickling, bij Newport, Essex, samen met Evelyn en Margery en Walters moeder, Agnes Ann Hayden, geboren in 1844 in Hackney, Londen. Walter werkte als spoorwegarbeider bij de Great Eastern Railway Company.

In september 1939 woonden ze bij Easton Lodge Station, Little Easton, Dunmow, Essex. Walter werkte als spoorwegbeheerder bij de reparatiedienst van de spoorwegingenieurs. Bij hen woonden al hun vier kinderen, hoewel de jongste niet bij naam werd genoemd. Fanny werkte als poortwachter voor de London and North Eastern Railways. Evelyn en Jessie waren in dienst als huishoudelijk personeel, terwijl Margery stenotypiste was.

Na hun huwelijk kregen Henry en Evelyn Speller de volgende kinderen:
Alan F. in 1940, Peter op 9 oktober 1941 en Kathleen A. op 2 oktober 1944 – allemaal in het district Dunmow in Essex. Ten tijde van de geboorte van hun zoon Peter in oktober 1941 woonden ze op Stortford Road 16 in Great Dunmow en was Henry al soldaat bij het Suffolk Regiment. Zijn vorige beroep werd vermeld als hooibinder.

Militaire loopbaan

Henry had zich op 24 juni 1940 bij het leger aangemeld. Hij verklaarde dat hij op 27 december 1913 was geboren in de parochie Takeley, Bishop’s Stortford, Essex. Hij gaf als adres 16 Stortford Road, Dunmow, Essex op. Als naaste familielid noemde hij zijn vrouw, Evelyn May Speller, die op hetzelfde adres woonde. Zijn geloofsovertuiging was de Church of England. Hij werd beschreven als 1,68 m lang en woog 53,5 kg. Hij had bruine ogen en donkerbruin haar. Hij had medische klasse 1. Bij zijn indiensttreding werd zijn beroep opgegeven als hooimachinist en bindmachine-operator.

Hij werd aanvankelijk ingedeeld bij het Infanterie-opleidingscentrum van het Suffolk Regiment en vervolgens op 20 maart 1941 bij het 1ste Bataljon. Hij kreeg landbouwverlof van 20 november tot 17 december 1941. Op 23 april 1944 werd hij overgeplaatst naar de 41 Reinforcement Holding Unit van de 103 Reinforcement Group. Op 4 juni 1944 vertrok hij naar Europa. Het lijkt er echter op dat hij pas op 30 juni 1944 weer bij het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment werd ingedeeld.

Het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment maakte deel uit van de 8ste Infanteriebrigade, 3de Infanteriedivisie. Sinds 1940 had het in het Verenigd Koninkrijk getraind voor de invasie van Normandië in 1944, ook wel bekend als D-Day, op 6 juni. Het 1ste Bataljon, onder bevel van luitenant-kolonel Richard E. Goodwin, landde op Sword Beach en was betrokken bij de aanval op en de verovering van het Hillman-fort op D-Day zelf. Tegen het einde van juni waren ze betrokken bij een grote operatie bij Chateau de la Londe, de zwaarste die het bataljon in Frankrijk had meegemaakt. Twee dagen na deze operatie lijkt Henry zich bij het bataljon te hebben aangesloten. Het bleef de volgende twee weken in de buurt van het kasteel en hield voortdurend de vijandelijke activiteiten in de gaten. Het bataljon keek toe terwijl andere bataljons vochten in Operatie Charnwood.

Op 16 juli staken ze de rivier de Orne over en kwamen de volgende ochtend aan in Breville. Het volgende offensief was Operatie Goodwood, met als doel door de Duitse verdedigingslinies ten oosten van het bruggenhoofd bij de Orne te breken en de hoger gelegen gebieden daarachter te veroveren. De taak van het bataljon was het innemen van de dorpen Sannerville en Banneville. De aanval begon op 18 juli met een enorm luchtbombardement. Nadat het met relatief weinig slachtoffers Banneville had bereikt, verschanstte het bataljon zich daar tot 29 juli. De omstandigheden waren uiterst onaangenaam en er vielen slachtoffers tijdens patrouilles. Het bataljon werd vervolgens teruggetrokken naar de brigadereserve in Escoville.

Op 27 juli werd Henry op een X(ii)-lijst geplaatst, wat erop wijst dat hij ziek was geworden of gewond was geraakt. Op 30 juli 1944 werd hij op een X(iv)-lijst geplaatst, wat impliceert dat hij wachtte om weer bij een bataljon te worden ingedeeld. Op 4 augustus 1944 werd hij weer ingedeeld bij het 1ste Bataljon van het Suffolk Regiment.

Ondertussen stak het bataljon op 30 juli de rivier de Orne opnieuw over naar Beuville en trok verder naar een rustkamp in Fontane-Henry. Op 2 augustus trokken ze terug naar het front bij Caumont-l’Evente. Henry zal zich op 4 augustus weer bij hen hebben gevoegd toen ze die nacht vertrokken naar nieuwe posities in de buurt van Le Beny-Bocage. Vervolgens trokken ze opnieuw op naar de omgeving van het dorp Estry om een Duitse aanval af te slaan, daarna naar Montishanger en verder naar Vire. Van daaruit waren ze betrokken bij Operatie Grouse als onderdeel van een aanval om Tinchebray te veroveren. Deze begon op 12 augustus en leidde tot nog meer slachtoffers.

Op 16 augustus hadden ze Flers bereikt en troffen het vrij van de vijand aan. Ze werden hartelijk verwelkomd door de bevolking. Ze kregen een soortgelijk welkom toen ze op 20 augustus ten zuiden van Flers naar Chapelle au Moine trokken, waar ze twee weken verbleven terwijl ze zich reorganiseerden en opnieuw trainden voor wat komen zou. Tijdens deze tweede helft van augustus kregen ze veel versterkingen ter vervanging van de mannen die bij Tinchebray waren gesneuveld.

Op 3 september verliet het bataljon Chapelle au Moine en stak de Seine over, waarna het na een tocht van 130 mijl Farceaux bereikte. Hier bleven ze tot 16 september. Vervolgens trokken ze door België, slaagden erin op 20 september het Escaut-kanaal over te steken en rukten op 21 september op naar Weert in Nederland, waar ze tot 27 september verbleven.

Vanuit Weert trokken ze verder naar Maarheeze en vervolgens naar De Rips, waarna ze op 1 oktober Molenhoek bereikten, net ten zuiden van Nijmegen. Dit lag dicht bij de Duitse grens. Ze namen posities in met uitzicht op de Maas, terwijl ze onder vijandelijk artillerievuur lagen.

Van daaruit trokken ze naar het zuiden, via Mook en Rijkevoort, om het bezette Overloon vanuit het noorden te naderen. Het doel was om Overloon aan te vallen en de vijandelijke uitloper ten westen van de Maas te ontruimen in wat bekend stond als Operatie Aintree. De aanval op Overloon werd uitgesteld door hevige regen en zeer modderige omstandigheden tot 12 oktober ’s middags. Het plan was dat het 1ste Suffolk Regiment aan de rechterflank zou aanvallen, terwijl het 2deBataljon van het East Yorkshire Regiment aan de linkerflank zou oprukken. Vroeg die ochtend trok het bataljon via St. Anthonis en Oploo naar een verzamelplaats om Overloon aan te vallen. Een artillerievuurwal schoof elke 5 minuten 100 meter op, met het bataljon in het spoor. Het bataljon bereikte die dag zijn doel, dat net ten westen van Overloon lag, maar met 10 doden en 57 gewonden. Die nacht werd het bataljon blootgesteld aan vrij zwaar granaat- en mortiervuur. De volgende dag verplaatste het bataljon zijn positie iets naar het oosten, dwars over de hoofdweg van Overloon naar Venray. Dit was een veiligere positie dan de vorige nacht, aangezien andere regimenten de nabijgelegen bossen van de vijand hadden ontdaan. Toch werden er die dag vier mannen gedood en raakten er 20 gewond. Hoewel het bataljon op 14 oktober iets minder granaat- en mortiervuur te verduren kreeg dan de voorgaande dagen, raakten er toch 5 mannen gewond en werden er 2 gedood, onder wie Henry Frederick Speller.

Zijn dochter Kathleen werd geboren op 2 oktober 1944, slechts 12 dagen voor de dood van haar vader.

Hij had in totaal 4 jaar en 113 dagen gediend, waarvan 132 dagen in Noordwest-Europa. Hij ontving de volgende medailles: de 1939/45 War Medal, de 1939/45 Star, de Defence Medal en de France & Germany Star. Zijn vrouw kreeg een pensioen van £ 1/12/6, uitbetaald vanaf 29 januari 1945, en een toelage van £ 1/13 voor hun drie kinderen.

Nasleep

In een artikel in de Herts. and Essex Observer van 20 december 1947 werd de onthulling van het oorlogsmonument van Dunmow beschreven. Voorafgaand aan de ceremonie trok een optocht, aangevoerd door de fanfare van de Grenadier Guards, van de heuvels naar het monument. Er waren tussen de drie- en vierhonderd mensen aanwezig bij de onthulling. Op het monument stonden de namen van 24 mannen uit Dunmow die hun leven gaven in de oorlog van 1939-1945.

Kolonel A.C. Newman V.C. onthulde het monument. In zijn toespraak zei hij: “Er zijn velen onder u die samen met deze mannen hebben gevochten die hun leven hebben opgeofferd. U zult allemaal hetzelfde voelen. Terwijl u de angst, de verveling en de ontberingen van de oorlog doorstond, leerde u de waarde van kameraadschap kennen. Soms leek het verlies van mensenlevens in de strijd onbelangrijk, maar na de strijd beseften we dat er mannen waren gestorven opdat anderen konden leven. De namen die op dit monument zijn gegraveerd, zullen voor anderen altijd een voortdurende herinnering zijn. Zij hadden vertrouwen in ons. Zij hadden vertrouwen in hun land. Als we een herinnering aan hun loyaliteit nodig hebben, ligt die hier voor ons. Zonder hun opoffering zouden wij hier vandaag niet zijn. Laat hun namen op dit monument dus een voortdurende herinnering zijn voor ons, degenen die zijn achtergebleven.”

Henry’s vader, Henry F. Speller, stierf in 1951 op 68-jarige leeftijd in het district Dunmow.

Zijn vrouw, Evelyn May Speller, stierf in 1992 in het district Uttlesford in Essex.

Van de website FindMyPast: burgerlijke en parochiale geboorte-, huwelijks- en overlijdensakten; Engelse volkstellingen en registers uit 1939; militaire documenten, kiesregisters
Oorlogsdagboek van het Suffolk Regiment
De websites van Wikipedia en Friends of the Suffolk Regiment voor informatie over het regiment
Website Ww2talk.com
Service Record van Henry Frederick Speller uit het Nationaal Archief, ref. WO 423/435623
Foto – gevonden op Findagrave – geplaatst door Wouter van Dijken
Hulp van Neil Caton (kleinzoon van Henry)

Research Elaine Gathercole