Anthony Tuohy (Servicenummer 14655365) sneuvelde op 17 oktober 1944 bij Overloon. Hij was 19 jaar oud en een Rifleman in het 2e Bataljon van de Royal Ulster Rifles. Hij werd aanvankelijk begraven op Begraafplaats A. Arts Holtheseweg, Overloon en herbegraven op 2 juni 1946 in Graf IV. D.14 op de CWGC begraafplaats in Overloon. Zijn inscriptie luidt “Ter nagedachtenis aan een lieve zoon en broer. Geurige herinneringen. Mam, Pap en Familie.

Er is nog geen foto van Anthony Tuohy gevonden. Mocht iemand die dit leest een foto van hem hebben of meer informatie over hem – of als ze zich bewust zijn van eventuele fouten in zijn biografie hieronder, kunnen ze dan contact opnemen met de Stichting?

Anthony was de zoon van James en Mary Tuohy.

Familiegeschiedenis

James Tuohy trouwde in 1907 met Mary Dalton in Goole, Yorkshire. James was geboren in Foxford, County Mayo in Ierland op 6/4/1877 en Mary in Goole op 10/4/1892. Zij was dus 15 jaar jonger dan hij.

In 1911 woonden ze in 68 George Street, Old Goole. James werkte als chemisch arbeider. Bij hen was hun eerste kind, Rose Annie, die in 1908 in Goole werd geboren.

Ze schijnen nog twee dochters te hebben gekregen in 1912 en 1913, genaamd Mary en Kathleen, maar van beide wordt gedacht dat ze zijn overleden in het jaar waarin ze werden geboren. Mary werd geboren in Goole en Kathleen in Hull, wat suggereert dat ze tussen 1912 en 1913 naar Hull verhuisden. Het lijkt erop dat ze in 1921 nog vier kinderen kregen in Hull, maar een van hen stierf op jonge leeftijd. De drie die overleefden waren, naast Rose: Stephen op 31/12/1916, Charlotte (ook Caroline of Carrie genoemd) op 15/7/1917 en Winifred (bekend als Wynne) op 17/12/1920. Stephen en Charlotte (Caroline) werden gedoopt in St Patrick’s, Spring Street, Hull en hun adres werd opgegeven als Hessle Place, Porter Street, Hull.

In 1921 woonden ze in 3, Staves Buildings, Porter Street, Holy Trinity and St Mary in Hull. James was havenarbeider. Bij hen waren zeker Stephen, Caroline en Winifred. Vreemd genoeg vermeldden ze dat ze 4 kinderen in leven hadden (die niet noodzakelijkerwijs bij hen woonden) – en toonden ze Kathleen (van wie wordt aangenomen dat ze was overleden) verder op de pagina van de anderen. Het kan zijn dat ze in de war waren door het formulier, want ze hadden inderdaad 4 kinderen die op dat moment in leven waren – maar Rose, 12 jaar en 8 maanden oud, woonde in het Convent of Mercy, Anlaby Rd, Hull en volgde voltijds onderwijs.

Tussen die tijd en 1934 werden er nog zes kinderen geboren, maar de drie jongsten stierven allemaal op jonge leeftijd. Degenen die overleefden waren Honora M (Nora genaamd) in 1923, Anthony Peter op 17/5/1925 en Sheila op 15/4/1927.

Hun oudste kind, Rose Ann Tuohy, trouwde in 1936 in Hull met Harold Burton.

In september 1939 woonden James en Mary in 75 Goodwin Street, Hull. James werd weergegeven als een gepensioneerde havenarbeider. Bij hen waren Stephen, Winifred en Sheila. Stephen werkte als banketbakker en Sheila als bioscoop Usherette.

Het is niet bekend waar Caroline, Honora of Anthony waren in september 1939.

Het is bekend dat Anthony, voordat hij in dienst ging, zijn opleiding had gevolgd aan de St. Charles RC School en daarna in dienst was bij de Cooperative Wholesale Society Ltd., Northgate, Hessle. Hij nam dienst in 1942.

Militaire carrière

Nadat Anthony Tuohy in dienst was gegaan, bracht hij tijd door met trainen in de UK ter voorbereiding op D-Day. Het 2e Bataljon van de Royal Ulster Rifles vocht in de Slag om Normandië, meer specifiek in Operatie Charnwood waar ze de eerste Britse troepen waren die de stad Caen binnenvielen, waar eerder hevige gevechten hadden plaatsgevonden in een poging van de Britten om de stad te veroveren. Dit was op 9 juli. Het Oorlogsdagboek vermeldt dat “de burgers uit hun huizen kwamen, juichten, zongen en geschenken van eten en wijn aanboden. Hun vreugde en gevoel van bevrijding stond buiten kijf, wat zeer bevredigend was voor onszelf die eraan twijfelden of de uitgebreide RAF bombardementen zo’n ontvangst mogelijk zouden maken.”

Van daaruit trokken ze door Noord-Frankrijk en kwamen op 16 augustus tussen Valenciennes en Mons België binnen, waar ze opnieuw warm werden onthaald. Van 17 tot 20 september namen ze deel aan de operatie om het Scheldekanaal over te steken en op 21 september kwamen ze Nederland binnen bij Maarheeze.

Op 1 oktober bereikten ze Beers en de volgende dag Cuijk. Ze bleven in die omgeving tot 11 oktober. Dit was een relatief rustige periode. Op 8 oktober waren er kerkparades voor Church of England, Rooms-Katholieke en Presbyteriaanse soldaten. Het voetbalteam van het bataljon speelde tegen een plaatselijk elftal in Beers en won met 5 doelpunten tegen 1. De wedstrijd werd door een groot aantal toeschouwers bekeken en de Pipe Band kreeg een luid applaus toen ze tijdens de pauze en na de wedstrijd speelden. Lees hier een uitvoerig verslag over 8 oktober 1944, de dag van deze wedstrijd, verteld na de oorlog door de zoon van Sergeant Reginald Hammersley die meespeelde en zelf de oorlog overleefde. 

Op 12 oktober verhuisde het bataljon naar St Anthonis. Er werd besloten dat de 3de Britse Infanterie Divisie, waar het bataljon deel van uitmaakte, het beboste gebied tot Venray en mogelijk verder zou ontruimen. De rol van het bataljon was om de brigade aan te voeren met de bedoeling het grote bos ten zuidwesten van Overloon te veroveren en te ontruimen. De volgende dag marcheerden ze daarom vanuit St Anthonis zuidwaarts en het initiatief begon om 09.00 uur. Ze hadden een paar slachtoffers toen ze het open terrein overstaken, maar hadden meer dekking toen ze eenmaal in het bos waren. Het bos gaf echter zijn eigen problemen, want het varieerde in dikte, de paden er doorheen waren zacht en zanderig en de paden en bossen op de kaart leken weinig op de paden en bossen op de grond. Het grootste deel van de vijand had echter het bos verlaten en tegen 18.00 uur bereikten ze hun beoogde positie. Tanks konden niet helpen omdat ze de infanterie niet door het bos konden volgen. Er konden zelfs geen voertuigen bij de voorste compagnieën komen omdat de sporen niet mijnenvrij waren gemaakt, dus moesten voedsel, water, dekens en mantels naar de compagniesposities worden gemanoeuvreerd door estafettes van werkgroepen. Ze moesten zich ook ingraven – dus die nacht werd er weinig geslapen. Overdag waren er niet veel slachtoffers gevallen en deze weinige werden voornamelijk veroorzaakt door mortiervuur.

Op 14 oktober bleef het bataljon in positie terwijl de 2 Lincolns doorkwamen en een aanval uitvoerden op bossen 500 meter naar het zuiden met enige hulp van het bataljon om het de volgende dag in handen te houden. Op 16 oktober kreeg het bataljon aanvankelijk het bevel door de Lincolns te trekken en Kleindorp in te nemen terwijl de vijand werd afgeleid door een gecombineerde aanval van infanterie en tanks over de Molenbeek naar Venray. D Company kon zonder problemen Kleindorp binnentrekken. De plannen veranderden echter en A en C Company werden tegengehouden om D Company te volgen met de bedoeling dat het bataljon in plaats daarvan naar een gebied ten oosten van Overloon zou trekken. Ze bereikten dit tegen 21.30 uur ondanks het feit dat de sporen waren gescheurd door rupsvoertuigen en ondergelopen door de regen.

Op 17 oktober, de dag dat Anthony Tuohy stierf, bleef het bataljon op deze nieuwe positie terwijl voorbereidingen werden getroffen om de bossen ten zuidoosten aan te vallen. Er werd gedacht dat de aanval voor die nacht bevolen zou worden, maar ’s avonds werd het uitgesteld en de volgende dag werd het plan weer veranderd. Het Oorlogsdagboek vermeldt geen slachtoffers die dag, dus de precieze omstandigheden van Anthony’s dood zijn niet bekend.

Nasleep

De Hull Daily Mail van 6 november 1944 meldde de dood van Anthony als volgt:
“De heer en mevrouw Tuohy van 35 Alliance Ave, Hull, hebben te horen gekregen dat hun zoon, Pte Anthony Peter Tuohy, op 17 oktober gesneuveld is terwijl hij diende in Noord-West Europa. Pte Tuohy was 19 jaar oud en zat twee jaar in het leger. Daarvoor werkte hij bij de Cooperative Wholesale Society Ltd., Northgate Hessle. Hij werd opgeleid aan de St. Charles RC School.”

Zijn familie had op 31 oktober al gedenkberichten geplaatst in dezelfde krant:
“Tuohy – Leeftijd 19, Tony geliefd en jongste zoon van Mr en Mrs Tuohy. Gesneuveld in actie in oktober. Rust in vrede.
Tuohy – Tony, geliefde broer van Wynne en oom van Stuart. Hij stierf opdat wij zouden leven. Onze herinnering aan Tom, Wynne en baby Stuart. RIP.
Tuohy – Tony Darling broer van Rose, Steve (BLA), Carrie, Honor, en Sheila, Harold en Jimmy (schoonfamilie) gesneuveld in actie op 19-jarige leeftijd met al onze liefde en herinneringen. RIP.”

Dit geeft aan dat zijn broer Stephen ook in WO2 heeft gevochten.

Na Anthony’s dood plaatsten zijn ouders en zijn broers en zussen herdenkingsberichten in de Hull Daily Mail op zijn sterfdag in 1945 tot 1949 en op zijn verjaardag in 1948 en 1950.

In 1945 luidde een bericht “Ter nagedachtenis aan onze liefhebbende broer Tony, gedood op 17 oktober 1944. Wij die van hem hielden wisten pas hoeveel we een jaar geleden verloren. Hoewel herinneringen vervagen en het leven voorbijgaat, leeft hij voor altijd in ons hart. Van Rose, Carrie, Wynne, Nora, Sheila en broer. Steve.” Op een andere stond “In liefdevolle herinnering aan onze lieve zoon Tony, gedood op 17 oktober 1944, Dit jaar is eenzaam geweest zonder jou. Het leven is voor ons niet hetzelfde we zouden de wereld geven om je te zien en je onze namen te horen noemen Mam en Pap.” De herdenking in 1946 was van Mam, Pap en familie, Bert en Sheila, USA. In 1947 was het van Mam, Pap, Rose, Steve, Win, (Carrie), Honour, Sheila en schoonfamilie.

Tijdens de oorlog waren drie van Anthony’s zussen getrouwd. Winifred trouwde in 1943 met Thomas H Crymble in Grantham, Lincolnshire. Ze kregen twee kinderen: Stuart J in 1943 en Peter A in 1947. Ze emigreerden naar Australië in 1950/51.

Honora trouwde in 1944 in Hull met James Milne McGuire. Ze zat toen bij de ATS. Ze kregen een kind genaamd Peter in 1948 in Hampshire.

Sheila trouwde in 1945 in Hull met Bertram T Gilbert. Ze kregen een kind, Alison, in Hull 1945. Ze emigreerden naar de VS op 12 april 1946. Bertram was soldaat eerste klas in het Amerikaanse leger (Serv. No ASN 18201937) uit Scroggins, Franklin Country, Texas.

De overige twee trouwden na de oorlog.

Stephen trouwde in 1948 in Hull met Joyce I Lawson. Ze kregen tussen 1949 en 1960 drie kinderen in Hull: Anthony, Sharon en Patrick. Helaas overleed Stephen P Tuohy op 11/11/1960, slechts 44 jaar oud.

Een Carolyn Tuohy trouwde met Arnold C Lawson in Hull in 1949. Het is mogelijk, maar niet zeker, dat dit Anthony’s zus was.

Anthony’s vader, James, stierf in Hull in 1954 en zijn moeder, Mary, stierf in Beverley in 1980.

Van de FindMyPast website: Burgerlijke en parochiële geboorte-, huwelijks- en overlijdensregisters; volkstelling in Engeland en registers uit 1939; militaire registers, kieslijsten
Wikipedia: Informatie over 2 Bataljon Royal Ulster Rifles
Oorlogsdagboeken van de website Traces of War
Hull Daily Mail: 31 oktober 1944, 06 november 1944, 17 oktober 1945, 17 oktober 1946, 17 oktober 1947, 17 mei 1948, 17 oktober 1949, 17 mei 1950, 12 november 1960

Research Elaine Gathercole