Smith | Henry
Biografie
Henry Smith (dienstnummer 6151406) sneuvelde op 19 november 1944. Hij was slechts 21 jaar oud. Hij was soldaat in het 2e bataljon van het East Yorkshire Regiment. Hij werd aanvankelijk begraven op Cemetery De Kleffen Overloon en op 30 januari 1946 herbegraven in graf I. A.12 op de CWG-begraafplaats in Overloon. Op zijn graf staat de inscriptie: “Een liefhebbende zoon, zeer goed en vriendelijk. Hij laat mooie herinneringen achter.”
Militaire carrière
Henry meldde zich aanvankelijk op 14 mei 1942 in Canterbury aan als soldaat bij het East Surrey Regiment. Hij verklaarde dat hij op 11 februari 1923 in Peckham was geboren. Hij gaf als adres op: 25 Cardiff House, Peckham Park Road, SE15. Als naaste familielid noemde hij zijn vader, eveneens Henry Smith, met hetzelfde adres. Hij werd beschreven als 1,63 m lang, 54 kg zwaar, met hazelnootkleurige ogen en bruin haar. Hij werd geschikt verklaard voor dienst in klasse 1. Hij was bouwvakker. Hij gaf aan lid te zijn van de Church of England.
Hij werd op de dag van zijn indiensttreding ingedeeld bij het 12e Infanterie-opleidingscentrum. Op 19 oktober 1942 werd hij overgeplaatst naar het 2/6e Bataljon van het East Surrey Regiment. Op dat moment was het gestationeerd in Durham. Hij was zonder verlof afwezig van 23.59 uur op 6 december 1942 tot 07.10 uur de volgende ochtend. Hij kreeg 14 dagen kazernearrest en verloor een dagloon. In maart 1943 verhuisde het bataljon naar Malton in North Yorkshire.
Henry werd op 21 juni 1943 overgeplaatst naar het 9e Bataljon van de Somerset Light Infantry. In september 1943 werd het bataljon overgeplaatst van de 45e Infanteriedivisie naar de 43e (Wessex) Infanteriedivisie. Op dat moment, op 5 september 1943, werd Henry overgeplaatst naar het 2de Bataljon van de King’s Shropshire Light Infantry. Dit maakte deel uit van de 3de Infanteriedivisie.
Hij was opnieuw zonder verlof afwezig van 14.00 uur op 18 maart 1944 tot 13.00 uur op 20 maart. Hij verloor 2 dagen soldij.
Op 2 juni werd hij op een X(ii)-lijst geplaatst, wat betekent dat hij afwezig was bij zijn eenheid, mogelijk vanwege een verwonding of ziekte. Op 6 juni nam het 2e Bataljon van de KSLI deel aan de D-Day-landingen, maar het lijkt erop dat Henry niet bij hen was. Op 18 juni werd hij naar de 30 Reinforcement Holding Unit gestuurd en vervolgens op 22 juni naar de 42 RHU. Dit wijst erop dat hij klaar was om terug te keren naar een eenheid. Op 2 juli 1944 werd hij toegewezen aan het 11e Bataljon van de Durham Light Infantry. Op dat moment vochten zij in Normandië, maar het lijkt erop dat Henry zich daar niet bij hen voegde. Hij arriveerde uiteindelijk op 26 augustus 1944 in Noordwest-Europa, waar hij via RHU 32 ook werd overgeplaatst naar het East Yorkshire Regiment.
Het 2e Bataljon van het East Yorkshire Regiment had deelgenomen aan de D-Day-landingen in juni 1944 en had daardoor veel manschappen verloren. Een aanzienlijk aantal versterkingen voegde zich eind juli bij het bataljon toen het via de Orne was teruggekeerd naar Beauville, nabij Caen in Frankrijk. Het speelde een rol bij de verovering van een kruispunt bij Vire midden augustus, maar speelde verder geen rol in de Slag om Normandië. Het was in deze periode dat Henry zich bij hen voegde als een van de versterkingen. In september bevonden ze zich in België en staken ze met succes het Escaut-kanaal over als onderdeel van de noodlottige operatie Market Garden. Op 26 september arriveerden ze in Gemert in Nederland, waar ze een overweldigend welkom kregen. Op 28 september kreeg hij 7 dagen veldstraf opgelegd wegens ongepast gedrag, hoewel niet bekend is wat hij precies had gedaan.
In oktober was het 2e Bataljon betrokken bij enkele van de zwaarste gevechten sinds eind juni, te midden van aanhoudende regen en modder. Het bataljon speelde een rol bij de verovering van Overloon van 12 tot 15 oktober, waarbij 49 slachtoffers vielen. De volgende dag ging het bataljon verder met de aanval op Venray, waar het uiteindelijk op de 17e aankwam. Bij het eerste licht op de 18e hadden de Duitsers zich teruggetrokken en was de strijd voorbij, met als gevolg negen doden onder de manschappen, eenenveertig gewonden, waaronder één officier, en elf vermisten. De divisiecommandant beschreef de troepen van de 3e Divisie tijdens deze periode van gevechten als ‘wanhopig dappere soldaten met een geweldige vechtlust’, en concludeerde dat de omstandigheden waaronder zij hadden gevochten ‘behoorlijk bloederig’ waren. Op 19 oktober trok het bataljon naar het St. Servatius-gebied van het dorp waar het het 2e Warwickshire Regiment afloste. Tussen toen en 25 oktober slaagden ze erin om zevenhonderd patiënten te evacueren uit een psychiatrische inrichting waarvan de watertanks waren vernield, en 2200 vluchtelingen, brancardpatiënten en begeleiders te vervoeren zonder slachtoffers te maken, ondanks dat ze zich slechts 200 meter verwijderd bevonden van de voorste linie van de vijand, die de hoofdweg naar het gesticht met machinegeweren bewaakte. Het bataljon trok vervolgens westwaarts naar het gebied Deurne/Griendtsveen om gaten in een andere divisie op te vullen tijdens de Duitse dreiging bij Meijel, waarbij het een andere divisie ondersteunde met mortiervuur terwijl deze een tegenaanval uitvoerde.
Op 1 november verplaatste het bataljon zich om het 1e Hereford Regiment bij Griendtsveen af te lossen en bleef daar een week lang, waarbij het slecht weer doorstond en een systeem van permanente patrouilles overdag en rondtrekkende patrouilles ’s nachts handhaafde in een gebied met veenmoerassen, moerassen en overstroomde velden. Op de 10e ging het bataljon in reserve bij Overloon en voegde zich weer bij de 3e Divisie, maar een incident op de 19e illustreert dat er geen ‘veilige’ gebieden waren binnen het bereik van de beschietingen van de frontlinies. Een granaat landde op de keuken van Compagnie A, waarbij drie slachtoffers vielen, en vervolgens raakte een sluipschutter twee soldaten van dezelfde compagnie, waarbij één omkwam. Het was op deze dag dat Henry Smith omkwam.
Hij had in totaal 2 jaar en 190 dagen gediend, waarvan 86 dagen in Noordwest-Europa. Hij ontving de 1939/45-ster, de Frankrijk- en Duitsland-ster en de Oorlogsmedaille 1939/45.
Familieachtergrond
Henry Smith was the son of Henry and Clara Smith of Peckham, London.
Henry Smith (Snr) married Clara Sophia Foskett in 1912 in Camberwell district, which is the district which includes Peckham. Henry had been born in 1884 and Clara in 1886, both in Camberwell.
They had children as follows, all in Camberwell: Doris E 1912, Clara J 1914, Jane 1916, Lilian M 1920, Henry 11 February 1923, Nellie E 1926 and Thomas A 1927. However, Doris died in 1915 and Jane in 1917. It is thought Lilian later died in 1936. This left just Clara, Henry, Nellie and Thomas.
In juni 1921 woonde het gezin op marskramer Street 26 in Peckham, Camberwell. Bij hen woonden hun dochters Clara en Lily. Henry werkte als koetsier voor Wiggs and Sons Contractors Cartage, terwijl Clara werkte voor Mrs Warne’s Steam Laundry.
Henry’s zus, Clara J. Smith, trouwde in 1939 in Camberwell met Thomas G. Perry. In september 1939 woonden ze in Hamilton Street 32, Deptford, Lewisham. Thomas was algemeen arbeider.
In september 1939 was Henry’s moeder, Clara Smith, niet in Londen, maar aan het hop plukken in Kent. Ze woonde in een hopplukkershut in Swarling, Petham. Bij haar waren haar dochter Nellie en een naamloos kind dat waarschijnlijk haar jongste kind was, Thomas. Clara’s getrouwde zus, Elizabeth Sarah Nayler, woonde in de hut ernaast met een ander naamloos kind. Op dat moment woonde Henry Smith en zijn vader op Cardiff House 25 in Camberwell woonden. Henry (sr.) werkte als bouwvakker en de 16-jarige Henry (jr.) was staalfabrieksarbeider. Er zijn aanwijzingen dat er nog een ander, naamloos kind aanwezig was.
Helaas sneuvelde Henry Smith op 19 november 1944 in Nederland.
Zijn moeder, Clara Sophia Smith, stierf in 1971 in Camberwell. Het is niet bekend wanneer zijn vader, Henry Smith, is overleden.
Deze origineel beschadigde foto is hersteld met AI-technieken en vertoont volgens zijn familie grote gelijkenis met het origineel.
